Φοιτητική στέγη..Το διαχρονικό μεγάλο πρόβλημα..

Ο μαραθώνιος των πανελληνίων εξετάσεων τελείωσε, βγήκαν οι βαθμολογίες, οι βάσεις των σχολών και τώρα ξεκινά μία νέα αγωνιώδης διαδικασία. Κατοικία για τον φοιτητή. Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα για τις οικογένειες, τώρα πρέπει να βρεθεί σπίτι για να στεγαστούν οι νέοι ακαδημαϊκοί πολίτες.

Ανεξαρτήτως απόστασης τού Πανεπιστημίου από την έδρα τής οικογένειας, αρχίζουν οι έρευνες και οι επισκέψεις. Έτσι οι γονείς ψάχνουν και ζυγίζουν τα κόστη. Βέβαια σπίτια για φοιτητές υπάρχουν πολλά και παντού, το ζήτημα όμως είναι η ποιότητα και το ενοίκιο. Και εδώ τα πράγματα δυσκολεύουν. Κατά κοινή ομολογία υπάρχουν δύο κατηγορίες. Η πρώτη αποτελείται από καλής ποιότητας σπίτια αλλά πανάκριβα. Η δεύτερη από υπόγεια, ανώγεια, κοινώς τρύπες, αλλά κι αυτά πανάκριβα. Βλέπετε οι ιδιοκτήτες βρίσκουν ευκαιρία και *χτυπούν στο κεφάλι*.

Είτε στα μεγάλα κέντρα είτε στην επαρχία η κατάσταση δεν διαφέρει. Θα έλεγε τις ότι η ιδιοκτησία έχει δίκιο και υπολογίζει ζημιές πού θα προκύψουν ή είναι αδιάφορη για το βαλάντιο των γονέων. Εμφανίζεται όμως, γιγαντώνεται μία αναισθησία, μία κοινωνική αναλγησία στον βωμό τού κέρδους. Έτσι για τους χιλιάδες επιτυχόντες στην τριτοβάθμια, όπως και για τους νέους πού αναζητούν μέσω ιδιωτικών ΙΕΚ την περαιτέρω πορεία τους, η κατάληξη είναι ίδια. Ένα σπίτι οπωσδήποτε, σε όποια κατάσταση, ακόμα και με επισκευαστική επέμβαση τής οικογένειας και η οικονομική αφαίμαξη συνυπολογίζοντας και τα επιπλέον έξοδα για διαβίωση και διασκέδαση των φοιτητών.

Αυτές οι διαπιστώσεις είναι κοινές, αφού όλες οι οικογένειες περνούν αυτό το φάσμα. Έχουμε κοινές εμπειρίες για δικούς μας ανθρώπους, γείτονες, συμπολίτες. Έχουμε βιώσει αυτό το παιχνίδι πού τόσα βάσανα προκαλεί.

Από την άλλη μεριά είναι το κράτος, η εκάστοτε κυβέρνηση πού γνωρίζει μεν το θέμα αλλά ουδέν πράττει. Στο real estate ίσως δεν δύναται να επέμβει. Όμως μία ευνομούμενη πολιτεία πού βλέπει το μέλλον στους νέους, πού εστιάζει στην παιδεία αυτών, πού θεωρεί υποχρέωση να σταθεί δίπλα τους, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Πρώτη φροντίδα η δημιουργία, η ανέγερση φοιτητικών κατοικιών πού θα εξασφάλιζε ποιότητα, θα αποσυμφόριζε το τοπίο και σίγουρα θα έριχνε τις τιμές στην ελεύθερη επιλογή.

Κάθε πανεπιστημιακός χώρος πρέπει να πλαισιώνεται από φοιτητικές εστίες. Βέβαια υπάρχουν ήδη ολίγες, αλλά εις άθλια κατάσταση, πέρασμα εξωσχολικών και φωλιά αναρχικών και ποινικών. Θυμίζω την εστία στου Ζωγράφου για να αντιληφθείτε την υποκρισία τού κράτους. Καταλήγουμε, λοιπόν, στην κρατική απουσία και κυβερνητική αδιαφορία πού εντείνουν το πρόβλημα. Η φιλοξενία, η στέγαση των φοιτητών, ένα σοβαρότατο θέμα, σύρεται στις καλένδες κατ’ επανάληψη.

Το κράτος είναι απών, η κυβέρνηση αδιάφορη, ο πολιτικός κόσμος αναίσθητος και μόνον η ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ εστιάζει στα χρόνια θέματα τού φοιτητικού κόσμου. Τοποθετήθηκε σαφώς με τις Προγραμματικές Δηλώσεις, καλύπτει πλήρως όλο το πεδίο τής τριτοβάθμιας παιδείας (και ουχί εκπαίδευσης) και περιμένει εσένα πολίτη, γονέα, φοιτητή πού κολυμπάς με τους καρχαρίες, να αναλάβεις δράση για την άρση των αδικιών και την απρόσκοπτη εξέλιξη τού παιδιού σου.

Μενέλαος