Το ερώτημα είναι τι γνωρίζουμε ως Ευρωπαίοι πολίτες και ειδικά εμείς οι Έλληνες για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν πρόκειται για ρητορική ερώτηση, αλλά είναι ουσιαστική. Βλέπετε όλοι μας αναφερόμαστε στο θέμα, όμως οι γνώσεις μας είναι ελάχιστες. Υπάρχει όντως μεγάλη απόσταση από το *τίποτα* τής πλειοψηφίας των πολιτών, μέχρι αυτούς πού είναι γνώστες και φροντίζουν να ενημερώνονται καθημερινά για τα τεκταινόμενα στο χώρο τής ένωσης.
27 κράτη-μέλη απαρτίζουν την Ε.Ε. πού ξεκίνησε με την σύμβαση Άνθρακα και Χάλυβα το 1951, συνεχίστηκε ως Ευρωπαϊκή οικονομική κοινότητα (σύμβαση Ρώμης 1957) και εξελίχθηκε στην σημερινή της μορφή. Δηλαδή βλέπουμε ότι οι λόγοι πού οδήγησαν τους τότε πολιτικούς στο εγχείρημα ήταν οικονομικοί. Πράγματι ιδεαλιστές και αγωνιστές τής εποχής, έπιασαν το νόημα μιας ενωμένης, ολοκληρωμένης Ευρώπης, προς χάριν των πολιτών.
Και προκύπτει νέο ερώτημα: Ποια η σχέση και σύνδεση τής σημερινής Ε.Ε. με την πρωταρχική ιδέα;; Εδώ το θέμα δεν είναι απλό, η απάντηση απαιτεί ολόκληρη διατριβή, αλλά ίσως καλυφτούμε εν συντομία.
Η Ευρώπη, φίλοι μου, άνθισε οικονομικά σε υψηλότατο επίπεδο και το αποτύπωμα είναι ολοφάνερο. Ο βιομηχανικός κλάδος, το επιχειρείν γενικά, οι νέες τεχνολογίες, οι επαφές των λαών και ο πολιτισμός ήταν οι πλέον ωφελημένοι τομείς. Η συνθήκη Σένγκεν προώθησε τις μετακινήσεις εντός τού ευρωπαϊκού χώρου και το σημαντικότερο ανεδείχθησαν σπουδαίοι πολιτικοί. Αναγκάζομαι όμως να ερωτήσω ξανά, αν και σήμερα ζούμε στην Ευρώπη τις ίδιες στιγμές. Και η απάντηση έρχεται μόνη της με ένα μεγαλοπρεπές ΟΧΙ.
Η πρωτοπόρος Ευρώπη εμφανίζει σήμερα την εικόνα τού ταλαίπωρου επαίτη. Ουδέν από το μεγαλείο της θυμίζει η μίζερη Ε.Ε. και ουδείς σημερινός Ευρωπαίος πολιτικός δικαιούται εύσημα. Μια καταχρεωμένη οικονομικά, πολιτικά, κοινωνικά και ηθικά Ευρώπη, πού ξέχασε τους λόγους ύπαρξης αυτής και πλέον τείνει να καταστεί ουραγός στον νέο οικουμενικό οικονομικό χώρο πού προκύπτει εμφανώς.
Ξεχάστηκε κάθε ανθρωπιστική ιδέα, χάθηκε ο ΆΝΘΡΩΠΟΣ, οι ΑΞΙΕΣ και οι ΑΡΧΕΣ, αφού κυριαρχεί η μονοδιάστατη θεωρία μίας ένωσης με στυγνή επιβολή αποφάσεων από κέντρα πού δεν ελέγχονται. Ποια η σημασία τού Ευρωκοινοβουλίου όταν στις Βρυξέλλες οργιάζουν άτομα μη εκλεγμένα αλλά τοποθετημένα;; Η μετατροπή σε τυραννικό καθεστώς είναι ολοφάνερη και γιγαντώθηκε με το ουκρανικό ζήτημα. Η Ευρώπη διοικείται από γεράκια τού πολέμου, αλλά ψεύδεται όταν ενδύεται τον χιτώνα τού ειρηνοποιού.
Έτσι φθάσαμε στο στρατιωτικό σχέδιο για τον ευρωπαϊκό στρατό και άμυνα, ύψους 800 δις ευρώ, πού συντάραξε τους πολίτες. Απορίες και αντιρρήσεις πολλές, αλλά οι αυταρχικές κεφαλές πού εξυπηρετούν το στρατιωτικό – βιομηχανικό σύμπλεγμα τόσον στην Ευρώπη όσον και στις ΗΠΑ, επιμένουν στην ολοκλήρωση. Το SAFE, αγαπητοί μου, είναι αυτό το πρόγραμμα πού θα εξασφαλίζει την Ε.Ε. στρατιωτικά. Και για να καλυφθούν οι αντιδράσεις παρέμεινε τελευταία σε χαμηλές συχνότητες, ώστε οι πολίτες είτε να το ξεχάσουν είτε να το επικροτήσουν αναγκαστικά.
Το χρονοδιάγραμμα τηρήθηκε και το αναγκαστικά συμβαίνει τώρα και δεν είναι άλλο από τα drones πού ξαφνικά εμφανίζονται πάνω από ευρωπαϊκά αεροδρόμια, στρατιωτικές βάσεις και βιομηχανικούς κόμβους. Συχνότατη και πολυάριθμη εμφάνιση, ως λέγεται, και οι ψυχοπαθείς, νάρκισσοι, αιμοδιψείς προβοκάτορες τής Ευρώπης ξεσηκώνουν τους πολίτες κατά τής *ορατής* πλέον απειλής τής ειρήνης. Και βέβαια, κατανοείτε από πού προέρχεται η απειλή κατά την άποψη των πολεμοκάπηλων.
Και η κακομοίρα Ελλάς με την υπόδουλη κυβέρνηση Μητσοτάκη, προεξάρχει των πολεμικών επιχειρήσεων.
O tempora, o mores!!(Κικέρων).
Μενέλαος
