Πώς ένας βαρύγδουπος όρος καλύπτει την απουσία στρατηγικής.
Επιτελικό κράτος..Ο όρος αναφέρεται σε ο,τι σχετίζεται με το επιτελείο (σχεδιασμός, συντονισμός). Στην πολιτική περιγράφει ένα σύστημα διακυβέρνησης (επιτελικό κράτος) πού προτάσσει τον κεντρικό συντονισμό, την αποτελεσματική, μικρή, ευέλικτη δομή για λήψη αποφάσεων. Τώρα, φίλοι μου, πού γνωρίζουμε τι σημαίνει ο τίτλος τού άρθρου, ευκαιρία να δούμε την κυβέρνηση και κατά συνέπεια και το κράτος.
Ο κ. Μητσοτάκη αρέσκεται να κάνει χρήση όρων και λέξεων πού η μάζα των πολιτών είτε γνωρίζει λίγα τινά είτε αγνοεί πλήρως το νόημα. Στις συχνότερες εμφανίσεις του στην βουλή, σε εκδηλώσεις ανοιχτού χώρου ή και σε συνεντεύξεις τύπου, εκφράζεται έτσι ώστε να εντυπωσιάζει το κοινό, την εσωτερική κατανάλωση, χωρίς στην ουσία να λέει κάτι. Είναι αυτή η τέχνη των πολιτικών όπου με βαρύγδουπες λέξεις να αποφεύγουν τις επεξηγήσεις.
Στην 7ετια διακυβέρνησης τής χώρας από την ΝΔ και την κυβέρνηση των αρίστων, καθιερώθηκε ο όρος *επιτελικός/η/ο* και μάλιστα δια τού νόμου 4622/ 2019. Έκτοτε η κατά κόρον χρήση τού όρου από τον πρωθυπουργό εμφιλοχώρησε στους πολίτες πού τον δέχθηκαν ασυζητητί και μάλιστα εντυπωσιασμένοι όντες θεωρούν ότι κάτι σπουδαίο συμβαίνει.
Πάμε, λοιπόν, να δούμε κατά πόσον *επιτελική* είναι η κυβέρνηση και *επιτελικό* το κράτος. Κατ’ αρχάς ο όρος προέρχεται από τον σχεδιασμό στρατιωτικών επιχειρήσεων. Μεταφέρθηκε στην πολιτική και εννοείται ότι η κυβέρνηση εστιάζει-σχεδιάζει στρατηγικά και δεν εκτελεί απλά και μόνο κατά το δοκούν. Διακρίνει τίς στην σημερινή κυβέρνηση κάποιον στρατηγικό σχεδιασμό;; Οικονομικά η χώρα έπιασε πάτο στην Ε.Ε. και ζούμε με ενέσεις και μηχανική υποστήριξη (ΜΕΘ). Στο ίδιο επίπεδο παιδεία, υγεία, εργασία, κοινωνικές παροχές, συντάξεις, μισθοί. Η ανάπτυξη εντός πυκνού πέπλου ομίχλης, αφορά τις τράπεζες και τούς παραγωγούς πράσινης ενέργειας πού απορροφούν τεράστια κονδύλια για να έχουμε το ακριβότερο τιμολόγιο ρεύματος.
Στο διεθνές περιβάλλον ουραγός η πατρίδα, ανύπαρκτο το υπουργείο εξωτερικών και το διπλωματικό σώμα. Η εξωτερική πολιτική, εθνική υποχρέωση και ευθύνη τής κυβέρνησης, παλινωδεί μεταξύ διεθνών συμμαχιών και οργανισμών, αδύναμη να ζυγίσει τις διεθνείς εξελίξεις και σκύβει το κεφάλι σε άνωθεν εντολές. Ούτως *επιτελικά* η Ελλάς είναι άφαντη στον πλανήτη, ανίκανη να προσφέρει λύσεις, να επηρεάσει αποτελέσματα επωφελή για την χώρα και την διεθνή κοινότητα.
Πάντα κατά τις προεκλογικές περιόδους ακούμε από τούς υποψηφίους για ολιγομελή, ευέλικτη κυβέρνηση, ώστε να είναι και λίαν αποτελεσματική. Γνωρίσαμε όμως και ανεχόμαστε σήμερα μία εκ των κυβερνήσεων με τα περισσότερα υπουργεία, υπουργούς, υφυπουργούς,γ. γραμματείες, διευθυντές και ο, τι άλλο δύναται να βολέψει τα παιδιά τού κόμματος. Άρα, η μικρή και αποφασιστική δομή και ο κεντρικός σχεδιασμός πού απουσιάζει, με την απόσταση τού πρωθυπουργού από τούς υπεράριθμους υπουργούς, μάλλον για επιτελική κυβέρνηση δεν δείχνει.
Ο, τι πράττει και ο, τι παραμελεί ή αποφεύγει μία κυβέρνηση έχει άμεσο αντίκτυπο στο κράτος, στην κοινωνία. Και η νυν κυβέρνηση, η επιτελική τού κ. Μητσοτάκη, δικαιούται του Oscar τής αναντιστοιχίας, τής αποτυχίας. Ανερμάτιστη, άνευ εθνικού προσανατολισμού, επιδίδεται επιτυχώς μόνον στην παραγωγή οικονομικών σκανδάλων, αφού κυριολεκτικά εκτελεί και οδηγεί στον θάνατο τούς πολίτες.
Επαίρεται η κυβέρνηση για οικονομικά πλεονάσματα, κρύβει επιμελώς την ληστρική φορολογική πολιτική, εξαιρεί αυτής τής υποχρέωσης τράπεζες και ολιγάρχες, υποκριτικά και υστερόβουλα μοιράζει στον μαραμένο πληθυσμό επιδόματα φτώχειας, διάφορα pass, θάβει υποκλοπές και παρακολουθήσεις και προσβάλει με νομικίστικες διαδικασίες και περισσό υπουργικό θράσος μνήμες νεκρών δικής της αποκλειστικά υπαιτιότητας.
Επιτελική κυβέρνηση, επιτελικό κράτος κενού νοήματος. Αν πράγματι θέλουμε ένα επιτελικό κράτος με ουσία και όχι με τίτλο, η ευθύνη επιστρέφει εκεί όπου ανήκει: στους πολίτες. Με συνειδητή επιλογή, με ενότητα και με απαίτηση για αξιοπρέπεια στη ζωή και την καθημερινότητα, μπορούμε να χαράξουμε μια διαφορετική πορεία. Μακριά από τα ίδια κόμματα και τις ίδιες πρακτικές που ανακυκλώνουν την αποτυχία, η δύναμη της αλλαγής βρίσκεται στη συλλογική μας απόφαση.
Μενέλαος
