Κεραυνός εν αιθρία στο πολιτικό στερέωμα η παραίτηση τού κ. Αλ. Τσίπρα από την βουλευτική έδρα ή τουλάχιστον όπως την παρουσιάζουν οι κύκλοι του. Είναι η κατάληξη ενός πολιτικού σήριαλ πού ξεκίνησε με την αποχώρηση του από την αρχηγία τού ΣΥΡΙΖΑ, τον Κασσελάκη και την διάσπαση τού κόμματος. Είναι η συνέχεια τής προσφάτως φημολογούμενης ίδρυσης νέου κόμματος από τον ίδιο, αλλά τώρα απομακρύνεται από την πολιτική ζωή.

Ο κ. Τσίπρας εισέβαλε στην πολιτική σκηνή αφού εντέχνως στήθηκε ένα σκηνικό ιδιαίτερου ενδιαφέροντος και με συμμετοχή όλων των πολιτικών δυνάμεων. Το θέμα έγκειται στην αναγνώριση των Σκοπίων με την χρήση τού όρου Μακεδονία. Πολύχρονες διπλωματικές διαβουλεύσεις, υπόγειες διαδρομές και επαφές πίσω από την κουρτίνα, προηγήθηκαν για να προετοιμάσουν το έδαφος.

Η ΝΔ για ψηφοθηρικούς λόγους αδυνατούσε να προχωρήσει την διαδικασία αναγνώρισης, αν και επί ημερών Κων/νου Καραμανλή τέθηκαν οι πρώτες βάσεις και προϋποθέσεις. Το πολιτικό κατεστημένο ήθελε την δεξιά άσπιλη και κάποιος έπρεπε να βγάλει τα κάστανα από την φωτιά. Και όπως δείχνει η ιστορία, πάντα η αριστερά ξεπλένει τις αμαρτίες των αντιπάλων. Καταλληλότερος δε ο Τσίπρας πού μαθήτευσε κοντά σε διεθνιστές δασκάλους και αποφοίτησε με άριστα. Παιδί τού κομματικού σωλήνα, όργανο τού συστήματος, ορίστηκε να παίξει τον ρόλο του στην σύγχρονη πολιτική ιστορία τής χώρας. Ο μόνος πού κάνει το όχι..ναι και αυτήν την δεινότητα είδαμε στο δημοψήφισμα του 2015. Και αφού εκτέλεσε με συνέπεια τις οδηγίες, αθόρυβα πέρασε στην λήθη, ακόμα και αυτών των ψηφοφόρων του.

Μπορούμε να τον κατηγορήσουμε για πολλά, αλλά ο κ Τσίπρας είναι ένας έξυπνος πολιτικός. Διαλέγει χρόνο για πράξεις, διαλέγει χρόνο για να περνά απαρατήρητος, διαλέγει χρόνο για να ξανά εμφανιστεί στο προσκήνιο. Είναι κυριολεκτικά ο τύπος τού ανθρώπου που εκβιαστικά εκμεταλλεύτηκε τις προσδοκίες των πολιτών, άνευ ίχνους υπευθυνότητας τους πρόδωσε και χωρίς μεταμέλεια, έστω λεκτική, θεωρεί ότι μπορεί να επηρεάσει μελλοντικά τα πολιτικά πράγματα.

Κομμουνιστές, αριστεροί ή σοσιαλδημοκράτες και κόμματα πάντα εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα τής δεξιάς παράταξης, αφού αυτοί οι δύο κόσμοι αν και φαίνονται ή θέλουν να δείχνουν αντίθετοι, είναι ίδιοι. Αγαπητοί μου, έχουμε δύο χέρια, δεξιό και αριστερό, είναι αντίθετα, αλλά είναι και τα δύο ίδια. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και στην πολιτική. Τα ίδια πράγματα εκτελούν, στις ίδιες ράγες κινούνται, έχουν κοινά αφεντικά και οι πολίτες γι’ αυτούς είναι ο κοινός χώρος για την επιτυχή έκβαση ίδιων σκοπών και συμφερόντων.

Η παραίτηση τού κ. Τσίπρα δρομολογήθηκε και αναμενόταν από το πολιτικό κατεστημένο και οι αντιδράσεις που θα δούμε είναι προαποφασισμένες και υποκριτικές. Μόνον στους πολίτες προξενεί ποικιλία συναισθημάτων. Προσωπικά όμως έχω την αίσθηση ότι ο κ. Τσίπρας θα χρησιμοποιηθεί προσεχώς με κάποια άλλη πολιτική εμφάνιση καθώς η πτώση Μητσοτάκη επέρχεται ταχέως. Όσον γιατί την παραίτηση Τσίπρα θυμίζω την ρήση τού θυμόσοφου λαού *έχασε η Βενετιά βελόνι*.

Το συμπέρασμα είναι ότι όπως κι αν ονομάζεται η εκάστοτε κυβέρνηση, η πολιτική που εφαρμόζεται παραμένει ουσιαστικά η ίδια. Μια πολιτική που εξυπηρετεί τα ίδια κέντρα, τα ίδια συμφέροντα και ακολουθεί την ίδια πορεία. Η πραγματική αλλαγή δεν θα έρθει με νέα πρόσωπα στο ίδιο σύστημα, αλλά με την ένωση των Ελλήνων γύρω από κοινές αρχές, αξίες και στόχους. Μόνο τότε μπορεί να υπάρξει μια αληθινή εθνική αναγέννηση και επαναφορά της χώρας στην πορεία που της αξίζει.

Μενέλαος