Η ενασχόληση των πολιτών με τα πολιτικά πράγματα είναι υποχρέωση και πεδίο ανάδειξης ικανοτήτων για την διακυβέρνηση τής χώρας και ο αριθμός των Ελλήνων πού ασχολούνται με την πολιτική είναι τεράστιος. Η πλειοψηφία αυτών εκκινεί με την εμπλοκή σε συλλόγους, τοπική αυτοδιοίκηση, συμμετοχή σε κομματικούς σχηματισμούς και την προώθηση κάποιων σε ανώτερο επίπεδο. Πολύ μικρότερος αριθμός αναλογεί σε άτομα πού έγιναν γνωστά στο ευρύ κοινό χάριν τού ονόματος, συγγενειών και οικογενειακής παρουσίας στην πολιτική σκηνή. Αυτοί οι άνθρωποι συγκαταλέγονται στην λεγόμενη πολιτική ελίτ, άσχετα αν οι ικανότητες τους είναι ή όχι αυταπόδεικτες και τα διαπιστευτήρια τους γίνονται αποδεκτά από το κοινό. Αυτός ο τύπος των πολιτικών βρίσκεται πάντα στην πρώτη γραμμή τής επικαιρότητας και αν για κάποιους λόγους περνούν σε δεύτερη – τρίτη μοίρα, πάντα εφευρίσκονται τρόποι ώστε να επανακάμψουν.

Συχνά πολιτικοί πού *συνταξιοδοτήθηκαν* και μετά από μακρόχρονη απουσία στο πολιτικό πεδίο ξεχάστηκαν, ευκαιρίας δοθείσης εμφανίζονται στο προσκήνιο, είτε με φυσική παρουσία, είτε μέσω δικών τους κύκλων, είτε κατόπιν δηλώσεων σε δημοσιογραφικά μέσα. Και προβαίνουν σε *οδηγίες προς ναυτιλομένους*, σε συμβουλές και διαπιστώσεις. Είναι δε παράδοξο ότι ο, τι δεν έπραξαν στον πολιτικό τους βίο ή απέφυγαν να εφαρμόσουν ως όφειλαν, το προτείνουν στους σημερινούς κυβερνώντες. Τα άτομα αυτά πού έρχονται από το παρελθόν ονομάζονται *σκελετοί*.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα ο κ. Κ.Καραμανλής και ο κ. Α.Σαμαράς. Αμφότεροι, αρχηγοί τής ΝΔ, διετέλεσαν πρωθυπουργοί και το αποτύπωμα πού άφησαν δεν τους περιποιεί ιδιαίτερη τιμή. Δεν θα εμπλακώ εδώ σε αντιπαράθεση με τους οπαδούς τής ΝΔ και τους υποστηρικτές τους, αλλά οφείλω να αναμεταδώσω τα όσα είπε πρόσφατα ο κ. Καραμανλής στην εκδήλωση που έγινε προς τιμήν της Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη(πρώτης γυναίκας Προέδρου της Βουλής). Τα παραθέτω, λοιπόν.
*Η πολιτική ομαλότητα, ιδιαίτερα η κοινοβουλευτική Δημοκρατία, έχουν ως θεμελιώδες προαπαιτούμενο την εύρυθμη λειτουργία των θεσμών, την εμπέδωση τού κράτους Δικαίου, την ουσιαστική ανεξαρτησία τής δικαιοσύνης όταν αυτή αμφισβητείται, όταν ένα πολύ μεγάλο τμήμα τής κοινωνίας και μάλιστα διαρκώς διευρυνόμενο πιστεύει ότι αυτά δεν ισχύουν, ότι οι ευαίσθητοι θεσμοί χειραγωγούνται, ότι το κοινοβούλιο υποβαθμίζεται, ότι οι κυβερνήσεις αγνοούν τις ανάγκες της και δεν καταλαβαίνουν τις αγωνίες της, ότι οι ισχυροί δεν ελέγχονται, ότι η αυστηρότητα τού κράτους εξαντλείται επί των ολιγότερο ευνοημένων πολιτών, τότε έχουμε κρίση*.

Διαβάζοντας ή ακούγοντας τις αυτά που διαπιστώνει και παραθέτει ο τέως πρωθυπουργός και λόγω τής σημερινής δυστοπικής πολιτικής κατάστασης τής χώρας, μάλλον ένας μεγάλος αριθμός πολιτών θα τα επικροτήσει. Όμως προκύπτει το ερώτημα, γιατί ο εν λόγω κύριος ουδέν εξ αυτών έπραξε κατά την θητεία του, αλλά και πέραν των διαπιστώσεων δεν αναφέρεται στο*δια ταύτα*. Άρα, δικαίως θα υποστηρίξω ότι ο κ. Καραμανλής φροντίζει για την υστεροφημία του και με ιδιαίτερη προσοχή αποκρύπτει τις δυνατότητες ανατροπής όλων των δεινών πού αναφέρει.

Ο κ. Καραμανλής δεν καινοτομεί. Όντας στην πολιτική αφάνεια και απαξίωση, εφαρμόζει την συνήθη πεπατημένη των τέως πρωθυπουργών και πολιτικών για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.

Απλά και εύκολα αντιγράφει την ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ. Ο εχέφρων πολίτης, ο ενεργός πολιτικά Έλλην πού αναλύει διεξοδικά και γνωρίζει την πολιτική ζωή τού τόπου, πού ασπάζεται τον μοναδικό Πολιτικό Φορέα τής Ένωσης των Ελλήνων, ουδόλως επηρεάζεται από καινοφανείς εμφανίσεις. Αυτά πού τώρα ακούμε από τον τέως πρωθυπουργό, επεσήμανε προ 10ετίας και πλέον ο κ. Αρτέμης Σώρρας.

κ. Κ. Καραμανλή καλώς ήρθατε στην ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ.

Μενέλαος