Η άκριτη εμπλοκή της χώρας στον ρωσοουκρανικό πόλεμο, η αποδυνάμωση της εθνικής άμυνας και οι όροι που επιχειρούν να επιβάλουν οι Ουκρανοί στο Αιγαίο αποκαλύπτουν το αδιέξοδο μιας εξωτερικής πολιτικής χωρίς εθνική πυξίδα.
Από την αρχή τού ρωσοουκρανικού πολέμου η Ελλάς ως μέλος τής Ε.Ε. και τού ΝΑΤΟ πήρε ξεκάθαρη θέση και δια στόματος κ. Μητσοτάκη τέθηκε στην *σωστή πλευρά τής ιστορίας*. Συμπορεύτηκε, δλδ, με τους Ευρωπαίους εταίρους στην υποστήριξη τής Ουκρανίας και από τους Ρώσους κατατάσσεται στις εχθρικά διακείμενες χώρες.
Η ελληνική συμμετοχή στην βοήθεια προς την Ουκρανία θεωρείται πλήρως απαραίτητη από την ελληνική κυβέρνηση πού διέθεσε τεράστια χρηματικά ποσά και στρατιωτικό εξοπλισμό αιχμής πού αφαιρέθηκε από τα νησιά τού Αιγαίου κυρίως και προκάλεσε μείωση τού αξιόμαχου των ενόπλων δυνάμεων και δικαιολογημένη ανησυχία στους πολίτες.
Πουλήθηκε εξοπλισμός ύψους 550 μυρίων πού έφτασε στο Κίεβο μέσω Γερμανίας, Τσεχίας και ΗΠΑ. Επίσης στο πολεμικό- στρατιωτικό φάσμα εστάλησαν αντιαρματικά πυροβόλα, αντιαεροπορικού φορητοί πύραυλοι Stinger, τεθωρακισμένα ΒΜΡ1Μ1, τουφέκια, σφαίρες, πολεμοφόδια πάσης μορφής. Ουκρανοί πιλότοι εκπαιδεύτηκαν σε ελληνικά F16 και Leopard 2. Πύλη προς την Ουκρανία η Αλεξανδρούπολη πού πήρε μορφή τεράστιας αμερικανικής βάσης. Και βέβαια η Ελλάς συμμετέχει από τους πρώτους στα δανεικά και αγύριστα των 90 δις ευρώ προς την Ουκρανία.
Τα στοιχεία είναι αδιαμφισβήτητα, είμαστε μπλεγμένοι σε μία πολεμική κατάσταση 2000 χιλιόμετρα από τα σύνορα μας, εθνική πολιτική δεν υπάρχει και οι Βρυξέλλες αποφασίζουν και επιβάλουν.
Αυτή η στενή επαφή Ελλάδος- Ουκρανίας έφερε στην επιφάνεια ένα πρόγραμμα κατασκευής ναυτικών μη επανδρωμένων μαχητικών. Και ενώ ξεκίνησαν πέραν των πρώτων επαφών οι σχεδιασμοί και η προώθηση τού κοινού έργου, οι Ουκρανοί άλλαξαν ρότα. Θέτουν όρους και προϋποθέσεις στην χρήση των drones από την Ελλάδα και κυρίως στο Αιγαίο. Χωρίς περιστροφές απαγορεύουν την χρήση τους σε περίπτωση ελληνοτουρκικής διένεξης και εχθροπραξιών. Ωμή παρέμβαση, φίλοι μου, στην εθνική άμυνα και την εξωτερική πολιτική με εκβιαστικούς όρους αφού η Ουκρανία διαθέτει τις τεχνολογικές λεπτομέρειες.Η κυβέρνηση αρνήθηκε την συνέχεια τού έργου με τις ουκρανικές απαιτήσεις και για να διατηρήσει τα προσχήματα ομιλεί για συζητήσεις στο μέλλον.
Όμως το μείζον θέμα είναι το ράπισμα των Ουκρανών στην εξωτερική μας πολιτική. Και γιατί όλα αυτά;; Διότι, αγαπητοί μου, ο Ζελένσκι πού τον περιβάλλαμε με τόσες τιμές, διατηρεί τις καλύτερες σχέσεις με τον Ερντογάν. Η Τουρκία με την δήθεν ουδέτερη θέση υποστηρίζει με οπλισμό την Ουκρανία, διευκολύνει το ουκρανικό σιτάρι στα Στενά, αλλά και την ροή ρωσικού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Η Τουρκία με τον διπλό ρόλο επεμβαίνει απροκάλυπτα και φρενάρει το πρόγραμμα φροντίζοντας τα δικά της συμφέροντα. Αυτοί είναι οι φίλοι μας Ουκρανοί και αντιλαμβάνεστε την επικίνδυνη δίνη όπου μας έριξε η κυβέρνηση των αρίστων.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να πορεύεται ως δεδομένος και πειθήνιος σύμμαχος, θυσιάζοντας την εθνική της κυριαρχία, την άμυνα και τα συμφέροντα του λαού της για ξένους σχεδιασμούς. Όσο η χώρα κυβερνάται από πολιτικές ηγεσίες που μετατρέπουν την πατρίδα σε εργαλείο τρίτων δυνάμεων, τόσο θα μεγαλώνει ο κίνδυνος εθνικής, οικονομικής και κοινωνικής αποδυνάμωσης. Αν οι Έλληνες δεν πάρουν στα χέρια τους την ευθύνη για το μέλλον της πατρίδας, θα έρθει η στιγμή που δεν θα υπάρχει ούτε χώρος ούτε προοπτική για τις επόμενες γενιές σε αυτή τη χώρα.
Μενέλαος
