ΕΟΖ στην Ελλάδα: Η Πρόταση του Επιμελητηρίου Κοζάνης και το Μελλοντικό Σχέδιο Υποταγής

Διαβάσαμε πρόσφατα στον τοπικό τύπο την πρόταση που κατατέθηκε από το Επιμελητήριο Κοζάνης στο πλαίσιο της Επιμελητηριακής αποστολής στο 7ο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Επιχειρήσεων και αφορούσε την θέσπιση Ειδικών Οικονομικών Ζωνών “ΕΟΖ” στην Δυτική Μακεδονία

Πριν μπούμε στο θέμα θα ήθελα να μείνω για λίγο στον όρο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Επιχειρήσεων,  δεν γνωρίζω αν υπάρχει πολίτης που να έχει ακούσει έστω μια φορά την ύπαρξη ενός τέτοιου θεσμικού οργάνου. Από την άλλη οι περισσότεροι έχουμε ακούσει από επίσημα χείλη ευρωβουλευτών ότι στην ευρωβουλή κουμάντο κάνουν τα λόμπι, αυτοί όμως το τερμάτισαν θέσπισαν Κοινοβούλιο, στο οποίο φυσικά συμμετέχουν και τα Επιμελητήρια, τα οποία για όσους δεν γνωρίζουν, είναι Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου και φυσικά έχουν ως στόχο την προώθηση του κυβερνητικού σχεδιασμού και θεωρώ ότι το παραπάνω θα αποδειχθεί στην συνέχεια .

Πάμε στο θέμα μας όμως, θέσπιση ΕΟΖ στην Δυτική Μακεδονία και όχι μόνο. Τι είναι οι ΕΟΖ όμως; Το έχετε ξανά ακούσει; Θα ξεκινήσω από το δεύτερο και ναι το ξανά ακούσαμε. Την εποχή των πρώτων μνημονίων το 2011 επί κυβέρνησης Παπαδήμα αν θυμάμαι καλά. Τώρα όσον αφορά το πρώτο ερώτημα οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες είναι ορισμένο τμήμα του εδάφους μιας χώρας στο οποίο ισχύουν άλλοι νόμοι πιο βολικοί για  τους επενδυτές, ακόμα ένας όρος που μας έχουν πιπιλίσει τα αυτιά, σε σχέση με τους νόμους που ισχύουν στην υπόλοιπη χώρα. 

Με το γνωστό πλέον σε όλους μας πρόσχημα της προσέλκυσης επενδύσεων οι ΕΟΖ προσφέρουν, εισαγωγή μηχανημάτων και πρώτων υλών χωρίς δασμούς, δραστική μείωση φορολογικών συντελεστών, ακόμη και την φορολογική απαλλαγή, ελαστική εργατική νομοθεσία, ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, ελεύθερη εξαγωγή των κερδών, επιδότηση εξόδων μεταφορών, επιδότηση δαπανών πρόσληψης προσωπικού και ειδικό καθεστώς αδειοδότησης. Προς εξυπηρέτηση των “επενδυτών” το Κράτος υποχρεούται να παρέχει τις απαραίτητες υποδομές σε οδικά δίκτυα, υδροδότηση, ηλεκτροδότηση, τηλεπικοινωνίες, υπηρεσίες υγείας και άλλα. Και επειδή σε όλες τις τούρτες υπάρχει και ένα κερασάκι την διοίκηση της περιοχής ΕΟΖ ασκεί ένα Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου που κατ αρχήν κύριος μέτοχος είναι ο Δήμος ή οι τοπικές αρχές της περιοχής και στην συνέχεια οι εγκατεστημένες εταιρείες.

Βέβαια πολλά από τα παραπάνω έχουν γίνει σε πολλές περιπτώσεις ανά την χώρα οπότε φανταστείτε τι θα γίνει όταν θεσπιστούν επίσημα οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες. Επειδή όμως υπάρχουν ήδη τέτοιες Ζώνες στον κόσμο και υπάρχουν παραδείγματα θα μπω στην διαδικασία να αναφερθώ. Σχετικά με την ελαστική εργατική νομοθεσία, σε υφιστάμενες ΕΟΖ οι ώρες εργασίας ξεπερνούν τις 12 και φτάνουν σε κάποιες περιπτώσεις τις 16, να θυμίσω πριν λίγο καιρό νομοθετήθηκε η 13ωρη εργασία και η αιτιολογία της κυβέρνησης ήταν ότι δεν είναι καθολικό και θα αφορά συγκεκριμένες περιπτώσεις. Επίσης η εμπειρία δείχνει ότι προτιμούνται από τις εταιρείες αλλοδαποί εργάτες. Ένα άλλο παράδειγμα είναι τα οδικά δίκτυα, αν κάνουμε μια αναδρομή θα δούμε ότι οι περισσότερες κατασκευές αυτοκινητοδρόμων ξεκίνησαν και κάποιες παραδόθηκαν μετά την ένταξη μας στα μνημόνια και εφόσον παραχωρήσαμε την Εθνική μας κυριαρχία. Και αυτό που θέλω να πω είναι ότι ήδη από το 2010 και ενώ σε έχουν δέσει χειροπόδαρα με ένα χρέος το οποίο δεν μας απέδειξαν ποτέ έχει ξεκινήσει να στρώνετε το πεδίο για την ίδρυση Ειδικών Οικονομικών Ζωνών. Και προφανώς τώρα ήρθε η ώρα να θεσμοθετηθούν επίσημα μόνο που τον δύσκολο ρόλο τον ανέλαβε το επιμελητήριο Κοζάνης με την πρόταση που κατέθεσε.

Ειδική Οικονομική Ζώνη στην Δυτική Μακεδονία σε μια περιφέρεια που δολοφόνησαν με το κλείσιμο της ΔΕΗ και όχι μόνο, το οποίο φυσικά επιφέρει δυσβάσταχτες οικονομικές επιβαρύνσεις στους πολίτες όλης της χώρας, που έκλεισαν όλα τα στρατόπεδα με ότι αυτό συνεπάγεται, που η μια επιχείρηση κλείνει μετά την άλλη, που η ανεργία βαράει ταβάνι και την οποία καμουφλάρουν με την ολοένα αυξανόμενη φυγή νέων και με την επίπλαστη ευέλικτη εργασία. Σε μια μεταλιγνιτική εποχή που οι μεγαλύτερες ¨επενδύσεις¨ αφορούν φωτοβολταϊκά και αιολικά πάρκα τα οποία έχουν κάνει κατάληψη τα βουνά και τις πεδιάδες και σε εκτάσεις στις οποίες πλέον δεν μπορείς να πας ούτε για βόλτα επειδή κυρίως την εξουσία σε αυτές έχουν οι εταιρείες που εγκαταστάθηκαν εκεί. Βέβαια τα παραπάνω ισχύουν σε όλη την Ελλάδα η οποία μαστίζεται από μακροχρόνια υπογεννητικότητα, ερήμωση της υπαίθρου και υποβάθμιση του πρωτογενή τομέα……

Και επειδή δεν υπάρχει τύχη αλλά ούτε και συμπτώσεις, μήπως όλο αυτό που εξελίσσεται στην χώρα μας είναι ένα καλοστημένο σχέδιο υποδούλωσης και υφαρπαγής της ιδιοκτησίας μας που υπερασπίστηκαν οι πρόγονοί μας με το αίμα τους; Η απάντηση ίσως γίνει πιό ξεκάθαρη σε επόμενο άρθρο.       

Άδραστος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ