Οι εξαγγελίες για φθηνότερα προϊόντα έρχονται όταν το κόστος ζωής έχει ήδη γονατίσει τα ελληνικά νοικοκυριά, με την ακρίβεια να συνεχίζει να διαβρώνει το εισόδημα των πολιτών.

Η τσέπη μας…Τρύπια, χιλιομπαλωμένη και πάντα αδειανή. Και επειδή η κυβέρνηση αισθάνεται την δεινή θέση των πολιτών, δια τού υπουργείου ανάπτυξης βάζει τα πράγματα στην θέση τους. 

Ο αρμόδιος υπουργός παίρνει ζεστά την αποστολή του και αρπάζει από τον γιακά τους κερδοσκόπους (!!). Ήτοι, αρχίζει τα παρακάλια με τους κυρίαρχους στο φάσμα των τροφίμων, ζητά διάλογο για χαμηλότερες τιμές. Υπόσχεται στον λαό μείωση 5% ενώ ήδη οι τιμές έχουν αυξηθεί κατά 60%. Προσέρχεται σε συζήτηση, επιδιώκει αντιπαράθεση, αλλά άνευ ουδεμίας μελέτης και προεργασίας. Δηλαδή ενώ έπρεπε να παρέμβη η κυβέρνηση προ πολλού για το κόστος παραγωγής, όπως και τις μεταφορές και ιδίως για τον φαύλο κύκλο μεσαζόντων, εισαγωγέων και τριγωνικών συναλλαγών, ουδέν επί τού πρακτέου, παρά μόνον εκτίναξη τιμών, πληθωρισμός περί το 4,4%.

Το υπουργείο ανάπτυξης προγραμματίζει να φέρει νέες χαμηλότερες τιμές το φθινόπωρο. Αφήνει ανεκμετάλλευτο το καλοκαίρι αφού για τον κόσμο, έστω πλασματικά, η εποχή βοηθά στην ραστώνη, ανεμελιά και διακοπές. Από Σεπτέμβριο δε με την ΔΕΘ και τον ποταμό υποσχέσεων κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, αρχίζουν τα δύσκολα για την προετοιμασία τού χειμώνα. Κι εδώ κυριαρχεί η ενέργεια πού ζεματάει και εμμέσως ο υπουργός ανάπτυξης προσπαθεί να απαλύνει τις αντιδράσεις με τιμές στο Σ/Μ ολίγον ελκυστικότερες.

Εξετάζοντας το φάσμα των τροφίμων στην καθημερινότητα, βρίσκουμε έναν δρόμο αδιάβατο για τους πολίτες και πεδίο αισχροκέρδειας και κερδοσκοπίας των μεγάλων παιχτών. Κρεατικά, γαλακτοκομικά, ελαιόλαδο, δημητριακά, παιδικές τροφές, είδη ατομικής υγιεινής, ζυμαρικά και όσπρια και προσεχώς σχολικά είδη, δεν έχουν ταβάνι, όπως και η πράσινη ενέργεια πού παρ’ όλην την ανταγωνιστικότητα των ιδιωτών παρόχων, απομυζά το διαθέσιμο υπόλοιπο τού εισοδήματος, αν φυσικά υπάρχει. Υπάρχουν όμως τα ευχολόγια και η κυβερνητική προπαγάνδα συνεπικουρούμενη από τα μισθωμένα ΜΜΕ.

Οι δύο διαδοχικές κυβερνήσεις τής ΝΔ και τού κ. Μητσοτάκη στην πρωθυπουργία σημαδεύουν αγρίως την ζωή των πολιτών. Οι βιωματικές εμπειρίες τής 7ετιας έδειξαν μία αναξιόπιστη, ανάλγητη κυβέρνηση πού αρκείται σε υποσχέσεις και δεσμεύσεις προς καταστολή κοινωνικής αναταραχής, ενώ αφήνει εντελώς ελεύθερο το πεδίο στις ορέξεις ολίγων διαχειριστών τής τσέπης τού πολίτη. Πρέπει επίσης να επισημάνουμε και την μέχρι σήμερα τηρούμενη στάση σύσσωμης τής αντιπολίτευσης. Μπορεί το υπουργείο ανάπτυξης να ξύπνησε ξαφνικά και έστω αργά για ψηφοθηρικούς λόγους των επικείμενων εκλογών ίσως τον Σεπτέμβρη, η αντιπολίτευση όμως εντός πλήρους αφάνειας και κινούμενη σε κατάσταση νιρβάνα, εκτοξεύει κατά καιρούς πυροτεχνήματα και θορυβεί άνευ ουσίας προσφέροντας αντιβιοτικά ευρέως φάσματος.

Ο υπουργός κ. Θεοδωρικάκος ξεκινά, όπως λέγει, έναν αγώνα δρόμου προς όφελος των πολιτών με εξάλειψη ή έστω ελάφρυνση των αδικιών στο κόστος ζωής και με την όποια αντοχή των δημοσιονομικών. Άλλη μία απατηλή κίνηση με το στρογγύλεμα των γωνιών, όσο δε make up και να βάλει η κυβέρνηση των αρίστων, θα παραμείνει ως η χειρότερη στην μεταπολιτευτική εποχή. Και θρασύτατα ζητά την ψήφο για την επόμενη 4ετια.

Το τέλος της οικονομικής εξαθλίωσης δεν θα έρθει με νέες υποσχέσεις, αλλά με την σωστή επιλογή και την απόφαση των ίδιων των πολιτών. Σε μια δημοκρατία, η ψήφος είναι η δύναμη που μπορεί να αλλάξει την πορεία της χώρας και να κρίνει τις κυβερνήσεις από το έργο τους.

Μενέλαος