Η φθορά των κομμάτων, η κρίση εμπιστοσύνης και η απογοήτευση των πολιτών γεννούν ένα νέο πολιτικό ερώτημα: μήπως η επόμενη κυβέρνηση δεν θα προκύψει από τους κομματικούς μηχανισμούς, αλλά από την ίδια την κοινωνία;
Ξαφνικά όλοι δηλώνουν ότι θα γίνουν πρωθυπουργοί και θα κυβερνήσουν την χώρα. Μικροί μεγάλοι στα καφενεία, όπως και η λαϊκή ρήση. Τι συμβαίνει όμως και η πρεμούρα παίρνει διαστάσεις;; Υπάρχει βάση ή πρόκειται για επικοινωνιακό τέχνασμα;;
Η ΝΔ αποκαθηλώνεται καθημερινά. Εσωτερικά οι εντάσεις και η στάση των δελφίνων οξύνουν την ήδη απαισιόδοξη κατάσταση πού επικρατεί. Ο πρωθυπουργός μετέρχεται ο, τι είναι πρόσφορο από την επικαιρότητα και την εν γένει παρουσία των κομμάτων, με την στήριξη δε των τηλεοπτικών σταθμών και αναγνωρίσιμων δημοσιογράφων, συνθέτει και προβάλλει την εικόνα τού λαοπρόβλητου ηγέτη, τού πλέον πετυχημένου από εποχής μνημονίων. Το κόμμα και οι κυβερνήσεις του κατάφεραν να δείξουν στους πολίτες την οδυνηρή για την πατρίδα ανεπάρκεια τους. Οικονομικά στα τάρταρα, εξωτερική πολιτική τελείως αποτυχημένη και ειδικά έναντι τής Τουρκίας ολέθρια. Για τα μείζονα θέματα εργασίας, υγείας, παιδείας, μετανάστευσης, η κυβέρνηση επιδερμικά ασχολείται με αοριστολογίες και μετάθεση για οριστική λύση στην τρίτη 4ετια Μητσοτάκη. Και με την φυγή ψηφοφόρων οι καρέκλες χάνονται.
Η αντιπολίτευση βρίσκει ευκαιρία για κραυγές, αφού μόνον έτσι μπορεί να κάνει αισθητή παρουσία. Βολοδέρνει το ΠΑΣΟΚ με τον μικρό μέχρι ανύπαρκτο αρχηγό του πού βάλλεται πανταχόθεν εσωτερικά από επίδοξους, ευφάνταστους αρχηγούς. Τα μεγάλα ονόματα πήραν μεταγραφή στην ΝΔ, οι απομείναντες το σκέφτονται αν θα μείνουν, αλλά οι μέρες τής δόξας πέρασαν ανεπιστρεπτί για τον πράσινο ήλιο πού έγινε λαχανί.
Αίφνης ο Τσίπρας ανακατεύει την τράπουλα και αποτελειώνει οριστικά το συνονθύλευμα ΣΥΡΙΖΑ, με τις συνιστώσες και απολήξεις έντρομες για την συνέχεια ύπαρξης τους να ερωτοτροπούν με το νέο κόμμα ελπίζοντας να βρουν πολιτικό καταφύγιο. Η ΕΛ.Α.Σ μαζεύει τα υπολείμματα τής ερειπωμένης *πρώτης φοράς αριστερά* και αν ο κ. Τσίπρας ξεχνά το απεχθέστατο 3ο μνημόνιο, την ανατροπή τού δημοψηφίσματος, την συμφωνία τού Μαρακές και των άλλων επιτυχιών, θα ανταμειφθεί καταλλήλως από τους πολίτες πού οδηγήθηκαν σε ακραίες καταστάσεις από μαθητευόμενους μάγους.
Οι υπόλοιποι στην αντιπολίτευση απλά συμπληρώνουν τις έδρες τής βουλής με τα αντίστοιχα προνόμια. Χαρακτηριστικό τους η ελαστική συνείδηση και τοποθέτηση όσον αφορά σκάνδαλα όπως των υποκλοπών, όπου Βελόπουλος και Νατσιός αβαντάρουν τον κυβέρνηση για τον υπόλογο Δημητριάδη. Ευτυχώς το ΚΚΕ αρνείται να κυβερνήσει
Η ερώτηση πού ακούω: Ποιος θα κυβερνήσει την χώρα;; Ποιο κόμμα;;
Απάντηση: Για ποιόν λόγο χρειάζεται να υπάρχει ένα κόμμα για την διακυβέρνηση τής πατρίδας;; Αφού ως απεδείχθη τα κόμματα μόνον καταστροφική παρουσία έδειξαν, ουδέν πρόβλημα έλυσαν, τουναντίον αψήφησαν παντελώς τις εντολές των πολιτών, διέγραψαν υποσχέσεις και δεσμεύσεις, συσπειρωμένα σ’ ένα φαύλο πολιτικό κατεστημένο.
Επομένως η γνήσια κυβέρνηση θα προέλθει από τους πολίτες πού καταρρίπτουν και απαξιώνουν κόμματα και ιδεολογικά αφηγήματα, αναλαμβάνοντας οι ίδιοι το έργο ανασύστασης τής Ελλάδος. Είναι οι εν δυνάμει κυβερνήτες χωρίς κόμμα, δόγμα, χρώμα, οι πολιτικοί συντελεστές γεννημένοι από την ίδια την κοινωνία πού ζητά δικαίωση. Κάθε Έλλην πολίτης είναι υποψήφιος, θέσε και τον εαυτόν σου, οι πολύχρωμοι κομματικοί εκπρόσωποι ανήκουν στο παρελθόν.
Μενέλαος
