Εκπλήξεις, σκάνδαλα και μια κοινωνία που ξεχνά

Επτά χρόνια κυβερνητικών επιλογών, σκανδάλων και οδυνηρών αιφνιδιασμών. Κι όμως, η μεγαλύτερη έκπληξη ίσως δεν βρίσκεται στην εξουσία, αλλά σε μια κοινωνία που διαμαρτύρεται, ξεχνά και ξαναδίνει συγχωροχάρτι.


Όχι ότι μας έλειψαν στο παρελθόν, αλλά αυτήν την τελευταία 7ετια οι κυβερνήσεις Μητσοτάκη κρατούν τα σκήπτρα στον αιφνιδιασμό και τις οδυνηρές εκπλήξεις. Με μία αναδρομή, χωρίς κόπο και ιδιαίτερες ικανότητες, ο πολίτης διακρίνει μια σειρά γεγονότων και κυβερνητικών επιλογών πού αν μη τι άλλο προκαλούν την νοημοσύνη του.

Ατελείωτη η γραμμή των πολύκροτων οικονομικών σκανδάλων. Η κυβέρνηση επέτυχε το απόλυτο ρεκόρ, μακράν μπροστά από όσα γνωρίζαμε και βιώσαμε. Η διασπάθιση τού δημοσίου χρήματος, η κατασπατάληση των ευρωπαϊκών κονδυλίων, οι ημέτεροι πού δολίως καρπώνονται απευθείας αναθέσεις έργων υπερκοστολογημένων και αναποτελεσματικών, τα τρωκτικά τού κόμματος,, αναδύουν οσμή βόθρου. Αυτά πού τα μισθωμένα ΜΜΕ κρύβουν από τους πολίτες αναλαμβάνει η Ευρωπαϊκή εισαγγελία. Έτσι μάθαμε για τα όργια στον ΟΠΕΚΕΠΕ και προσφάτως για τα σπιτάκια τής ανακύκλωσης.

Η υπόθεση με τα περιβόητα «σπιτάκια ανακύκλωσης» της εταιρείας ΤΕΧΑΝ δεν αποτελεί απλώς μια γραφειοκρατική αστοχία, αλλά αναδεικνύεται στο απόλυτο μνημείο θεσμικής διαφθοράς και μεθοδευμένης διασπάθισης δημόσιου χρήματος. Πίσω από την δήθεν οικολογική ευαισθησία και τις φανταχτερές κορδέλες εγκαινίων, κρύβεται ένα καλά οργανωμένο σχέδιο, το οποίο φέρει φαρδιά πλατιά την υπογραφή κορυφαίων κυβερνητικών και αυτοδιοικητικών παραγόντων.

Άνθρωποι που γνωρίζουν την ανατομία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των δημόσιων συμβάσεων διαμηνύουν με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι το αφήγημα της «άγνοιας» ή της «πλάνης» δεν πείθει ούτε μικρά παιδιά. Κορυφαίοι υπουργοί, όπως ο Κώστας Σκρέκας και ο Τάκης Θεοδωρικάκος, σε αγαστή σύμπνοια με τον πρώην περιφερειάρχη Αττικής Γιώργο Πατούλη, γνώριζαν μέχρι κεραίας τις σκανδαλώδεις λεπτομέρειες των συγκεκριμένων συμβάσεων. Η επιλογή τους να προκρίνουν τη συγκεκριμένη «λύση» δεν ήταν προϊόν λάθους, αλλά μια απόλυτα συνειδητή και κυνική απόφαση να διοχετεύσουν πακτωλό χρημάτων σε έναν συγκεκριμένο ανάδοχο, αδιαφορώντας προκλητικά για το δημόσιο συμφέρον.

Η δυσώδης διαδρομή δεν σταματά στο οικονομικό πεδίο. Ιδιαίτερα προκλητικές οι κυβερνητικές διεργασίες στο νομοθετικό φάσμα, όπου με τον αέρα τής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας περνά επικίνδυνα νομοσχέδια. Εδώ δε εντοπίζεται η αρωγή τής αντιπολίτευσης πού περιορίζεται μόνον σε διαφωνίες χαμηλού τόνου.

Τι ψηφίζει η ανθελληνική κυβέρνηση;; Ένα τσουνάμι νομοσχεδίων εγκρίνεται και θέτει την χώρα σε κίνδυνο. Ιδίως αυτό το καλοκαίρι πού είναι και το τελευταίο της, εμφανίζει το μένος της κατά τής πατρίδας. Νομοσχέδιο για την τοπική αυτοδιοίκηση, αλλογενείς εισβολείς και ΜΚΟ στα δημοτικά συμβούλια, ιδιωτικοποίηση τού νερού, τα διαβόητα data centers, ψηφιακές ταυτότητες και ψηφιακό χρήμα, εμπλοκές σε πολεμικά μέτωπα (Ουκρανία Ορμούζ), κατάρρευση δημογραφικού, σχολεία δεν ανοίγουν ελλείψει μαθητών, η χώρα καίγεται αλλά φταίει η φύση, η πυρόσβεση σε ιδιώτες, καταστροφή περιβάλλοντος, αθρόες ροές αφροασιατών, τα αρχαία μας σε ανώνυμη εταιρεία, η οικογένεια υπό διωγμόν, αναθεώρηση Συντάγματος.

Τι έχουμε, λοιπόν, εδώ;; Ένα κράτος που δεν θυμίζει κράτος, θα έλεγε τις. Λάθος!!
Πολίτες πού δεν θυμίζουν πολίτες, λέω εγώ. Πολίτες φαντάσματα πού ακολουθούν κόμματα άνευ γνώσης και νόησης. Ρίχνουν στην κάλπη το ψηφοδέλτιο και φεύγουν ανακουφισμένοι διότι έπραξαν το καθήκον τους. Και μετά;; Μετά αρχίζει η γκρίνια. Μεταμορφώνονται σε δριμείς επικριτές τής κυβέρνησης. Αυτής τής όντως ανέντιμης, αποτυχημένης κυβέρνησης πού στο φάσμα τής πτώσης ευρισκόμενη, παρασύρει τα πάντα στον αφανισμό. 

Αυτό, φίλοι μου, δεν είναι έκπληξη. Έκπληξη είναι ότι όλοι αυτοί πού τάχα πνέουν μένεα για τους πολιτικούς που κυβερνούν, κάποια Κυριακή τα ίδια θα πράξουν και οι επαρμένοι καταχραστές πολιτικοί, με τον αέρα τού νικητή, το συγχωροχάρτι και την συνέργεια τής λήθης, θα επιδοθούν στις προσφιλείς τους κατάφωρα κακουργηματικές συνήθειες εναντίον τού λαού, σε νέες πληγές.

Να ξυπνήσουμε, επείγει αγαπητοί μου, άλλως εμείς οι ίδιοι είμαστε η μεγάλη πληγή τής πατρίδας.

Μενέλαος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ