Δισεκατομμύρια εκτός διαγωνισμών και βαριά ερωτήματα για διαφάνεια.
Ο Έλληνας σφίγγει το ζωνάρι. Μέση δαχτυλίδι δλδ, ευκαιρία να πέσουν οι κοιλιές, να γλυτώσει και από περιττά έξοδα στα γυμναστήρια. Λίγο φαγητό για υγεία, τέλος τα επιπλέον κιλά.!!. Ξεκινώ σκωπτικά, διότι φίλοι μου η πικρή αλήθεια πονάει. Καιρός να δούμε επιτέλους την πραγματικότητα και να εκτιμήσουμε ορθολογικά την κατάσταση. Και αιτία είναι τα δημοσιεύματα πού φέρνουν στο φως τον βίο και πολιτεία τριών υπουργών τής κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Β. Κικίλιας, Α. Γεωργιάδης, Κ. Χατζηδάκης, εμφανίζονται στην κορυφή των σκοτεινών απευθείας αναθέσεων, μοιράζοντας σε ημέτερους άνω των 100 μυρίων ευρώ. Μία τακτική πού τηρούσαν από το 2019 με την ανάληψη υπουργείων.
Αναλυτικά λοιπόν. Β. Κικίλιας: Χρημάτισε υπουργός υγείας, τουρισμού, κλιματικής κρίσης και τώρα ναυτιλίας, χάρισε 56,5 μύρια. Α. Γεωργιάδης: Υπουργός ανάπτυξης, εργασίας, υγείας, διέθεσε 28,7 μύρια. Κ. Χατζηδάκης: Υπουργός περιβάλλοντος, εργασίας, εθνικής οικονομίας και νυν επικρατείας, μοίρασε 23,1 μύρια.
Θα έλεγε κανείς ότι στα πλαίσια διακυβέρνησης τής χώρας, κάποιες φορές η κυβέρνηση για πληθώρα λόγων, αιτιών και αφορμών, (έκτακτες ανάγκες, αντιμετώπιση καιρικών φαινομένων κ.α.) προβαίνει σε τέτοιες ενέργειες. Τα δε ποσά πού αναφέρονται ανωτέρω είναι ισχνά έναντι των τεράστιων κονδυλίων πού απαιτούνται για την λειτουργία τού κράτους. Όμως στην 6ετια τής κυβέρνησης Μητσοτάκη (2019-2025) σύμφωνα με στοιχεία τού ΚΗΜΔΗΣ(Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο Δημοσίων Συμβάσεων), υπογράφηκαν απευθείας συμβάσεις 1.033.297 τον αριθμόν και δαπανήθηκαν 18,5 δις ευρώ.
Τα ποσά είναι ιλιγγιώδη και προκαλούν σωρεία ερωτημάτων. Φυσικά η όλη διαδικασία εκκινεί από εφαρμογή πού παρεκκλίνει των επισήμων διαγωνισμών. Υποτίθεται, δλδ, ότι η ανάθεση γίνεται κατόπιν επισταμένου ελέγχου των επιλεγμένων και έρευνα τής αγοράς επί τού θέματος τής ανάθεσης. Επίσης αναφέρεται το χαμηλό οικονομικό ενδιαφέρον και η ταχύτητα εκτέλεσης. Επί τού προκειμένου υπάρχουν όρια ποσών και απαγορεύεται η κατάτμηση έργου (!!!).
Αυτά τα άκρως ενδιαφέροντα στοιχεία των κυβερνήσεων Μητσοτάκη αποτελούν την συνέχεια μίας πάγιας τακτικής και των προηγούμενων κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Και αντιλαμβάνεστε σαφώς, αγαπητοί μου, ποια η διαύγεια στην διάθεση δημοσίου χρήματος, των φόρων πού πληρώνουμε, για την εύρυθμη και ευνομούμενη λειτουργία τού κράτους.
Οι τρεις υπουργοί πού προαναφέρθηκαν δεν αποτελούν δυστυχώς μία τυχαία περίπτωση, μία μειοψηφία. Πρόκειται για ένα παγιωμένο καθεστώς προτίμησης ευμενώς διακείμενων ανθρώπων προς την κυβέρνηση, πρόκειται για εξόφληση γραμματίων για προηγηθείσες προεκλογικές δράσεις και ενέργειες τους. Πρόκειται όμως και για διασπάθιση πόρων προς όφελος τής κοινωνίας πού στενάζει οικονομικά και το συνολικό συμφέρον τού λαού γίνεται κτήμα ολίγων προνομιούχων.
Η Ελλάς στα νύχια των αρπακτικών, των τρωκτικών πού τρέφονται από την εργασία και προσφορά στα κοινά των πολιτών. Η καθημαγμένη πατρίδα μας λεηλατείται συστηματικά, ξεζουμίζεται κυριολεκτικά, οι αετονύχηδες κάνουν πάρτι και οι Έλληνες στην μυλόπετρα τής καθημερινότητας επιβιώνουν οριακά.
Και τελικά, τι κάνουμε; Καθόμαστε θεατές, παρακολουθώντας να αποφασίζουν άλλοι για τις ζωές μας και να διαχειρίζονται τον κόπο μας, ή παίρνουμε τη σωστή απόφαση; Η Δημοκρατία δεν είναι υπόθεση λίγων ούτε λειτουργεί με την απουσία των πολιτών. Είναι ευθύνη όλων μας. Συμμετέχουμε, κρίνουμε, επιλέγουμε. Γιατί στο τέλος της ημέρας, το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιοι κυβερνούν, αλλά αν εμείς επιλέγουμε συνειδητά ποιοι θα το κάνουν.
Μενέλαος
