Ακρίβεια, ιδιωτικό χρέος, υπερφορολόγηση και ανεκπλήρωτες δεσμεύσεις συνθέτουν τον απολογισμό μιας κυβερνητικής θητείας, καθώς η χώρα εισέρχεται σε προεκλογική τροχιά.

Το υπ’ αριθμόν 1 πρόβλημα των πολιτών η διαβίωση με αξιοπρέπεια. Όμως βλέπουμε χιλιάδες νοικοκυριά και άπειρες επιχειρήσεις ανεξαρτήτως οικονομικού ύψους και εύρους συναλλαγών, να βρίσκονται υπό την δαμόκλειο σπάθη οφειλών. Εφορία, τράπεζες, ασφαλιστικοί φορείς, δήμοι, είναι οι παράγοντες πού φρενάρουν, κόβουν την ανάσα.  

Οι συγκρούσεις επί πολιτικού πεδίου των πολιτικών αρχηγών κυρίως και ορισμένων κομματικών εντεταλμένων, ουδέν θετικό αναμένεται να φέρουν στην οικονομία της χώρας. Πρόκειται περί θεατρικής παράστασης, όλοι διάβασαν επιμελώς το σενάριο και τώρα κάνουν τους τιμητές εκ του ασφαλούς. Αναμένονται, βεβαίως και τα κέρδη από τις τηλεοπτικές προβολές πού μεταφράζονται σε ψήφους. Οι πολίτες όμως κάτι κατάλαβαν για τα περιβόητα πρωτογενή πλεονάσματα και οι καραμέλες-παγίδες τής κυβέρνησης μάλλον αποτυγχάνουν.

Ο κ. Μητσοτάκης επιμένει στην 3η τετραετία και θα παρουσιάσει εμφαντικά τις επιτυχίες του, με σκοπό να υφαρπάξει πάλι την εξουσία. Ήδη προχωρά σε δημόσιες εμφανίσεις εν μέσω ενθουσιασμένων (;;) πολιτών πού παίζουν τάβλι μαζί του. Και ο νικητής παίρνει το κλασικό λουκούμι. Αλλά ο πρωθυπουργός δεν αρκείται στο φθηνό γλύκισμα, αφού η λεηλασία τού εθνικού πλούτου είναι η μεγαλύτερη επίδοση του.

Η επόμενη μέρα πού δεν είναι μακριά και εννοώ τις επερχόμενες εκλογές, κρίνεται από ο, τι έγινε και ότι δεν έγινε. Και τι έγινε, αγαπητοί μου, στις διαδοχικές κυβερνήσεις Μητσοτάκη;; Με λιτή απαρίθμηση και αναφορά, έχουμε την τεράστια ακρίβεια και τον καλπάζοντα πληθωρισμό. Συνεχείς ανατιμήσεις, απουσία ελέγχων, αδυναμία διατήρησης κοινωνικής ειρήνης. Έπεται η ληστρική φορολογική πολιτική πού μειώνει τα πενιχρά εισοδήματα και αφαιρεί πόρους ανάπτυξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Ούτως αυξάνεται αλματωδώς το ιδιωτικό χρέος και με την ιδιαίτερα ευνοϊκή μεταχείριση των τραπεζών και funds, χάνονται περιουσίες. Επόμενο είναι να βλέπουμε μία τρομακτική πτώση στην παραγωγικότητα, στον πρωτογενή τομέα και την αποβιομηχάνιση τής χώρας. Σ’ αυτό δε συμβάλλει αρνητικά το ίδιο το κράτος πού για να διατηρεί πλασματικά υγιή όψη τής οικονομίας, φεσώνει τους πολίτες.

Η παρούσα κυβέρνηση είναι αναντίστοιχη προεκλογικών υποσχέσεων, εξαγγελιών, δεσμεύσεων. Ουδέν τηρήθηκε έστω και σε μικρό βαθμό, παρά μόνον στερεότυπες δικαιολογίες περί διεθνών παραγόντων και παρενεργειών. Η παρούσα κυβέρνηση όμως διαχειρίζεται επιτυχώς το ψεύδος, διεκδικεί παράσημα για την διαπλοκή και διαφθορά, ανεδείχθη κορυφαία στην παραγωγή σκανδάλων. Και ναι μεν φαινόμενα τέτοιου είδους υπήρξαν και σε προηγούμενες κυβερνήσεις, αλλά η σημερινή προηγείται έτη φωτός.

Αυτά έγιναν, είναι γνωστά. Τι δεν έγινε;; ΤΙΠΟΤΑ!!! και αυτό αποτυπώνει την πλήρη κυβερνητική αποτυχία. Παρ’ όλα αυτά ο κ. Μητσοτάκης βάζει την 3η τετραετία σκοπό και στόχο. Βέβαια δικαίωμα του να ονειρεύεται, να σχεδιάζει, να ικανοποιεί την έπαρση και αλαζονεία του, αλλά ως φαίνεται πλέον το τέλος του είναι προδιαγεγραμμένο πολιτικά αφού αμφισβητείται εντός τού κομματικού φάσματος και η ανώμαλη προσγείωση θα είναι οδυνηρή. 

Συνεχίζεται…

Μενέλαος