Κοζάνη: Κλείνετε Σταθμούς, Κλείνετε Ζωές

Η Δυτική Μακεδονία πληρώνει το τίμημα μιας μετάβασης χωρίς σχέδιο, χωρίς δουλειές και χωρίς μέλλον.


Δεν μπορείς να κλείνεις αυτό που δουλεύει πριν χτίσεις αυτό που θα το αντικαταστήσει. Κι όμως αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα στη Δυτική Μακεδονία.

Ο ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου και ο ΑΗΣ Καρδιάς δεν είναι απομεινάρια ενός ξεπερασμένου παρελθόντος. Είναι ενεργές ικανές μονάδες που μπορούν να παράγουν ενέργεια. Ενέργεια που η χώρα μας εξακολουθεί να χρειάζεται και όμως οδηγούνται στο κλείσιμο.

Σε μια περίοδο ενεργειακής αβεβαιότητας σε μια χώρα που ακόμη εξαρτάται από εισαγωγές και ασταθείς διεθνείς τιμές, επιλέγουμε να αποσύρουμε τη μόνη σταθερή, εγχώρια πηγή ενέργειας.

Η ΔΕΗ δεν κλείνει μονάδες επειδή δεν μπορούν να παράξουν, τις κλείνει ενώ μπορούν. Αυτό δεν είναι μετάβαση είναι επιλογή και είναι μια επιλογή που αγνοεί την πραγματικότητα. Κλείνοντας τους σταθμούς παραγωγής δεν σβήνεις απλώς εγκαταστάσεις, σβήνεις δουλειές, σβήνεις οικογένειες, σβήνεις την προοπτική μιας ολόκληρης γενιάς.

Στη Δυτική Μακεδονία νέοι άνθρωποι δουλεύουν με συμβάσεις, κρατώντας όρθια μια παραγωγή που τώρα τους γυρίζει την πλάτη. Δεν ζητούν προνόμια ζητούν το αυτονόητο: να μπορούν να συνεχίσουν να ζουν στον τόπο τους. Και το ερώτημα είναι αμείλικτο: Έχετε μεριμνήσει για αυτούς τους ανθρώπους ναι ή όχι που θα τους απορροφήσετε όλους και όχι μόνο;

Κανείς δεν αρνείται την ανάγκη αλλαγών κανείς δεν λέει ότι τίποτα δεν πρέπει να εξελιχθεί όταν αφορά την καλή ποιότητα και το χαμηλό κόστος της περιοχής και της διαβίωσης αλλά αυτό που συμβαίνει σήμερα δεν είναι εξέλιξη είναι βίαιη διακοπή με δυσοίωνες προγνώσεις και χωρίς εναλλακτική, είναι ένας ακαριαίος θάνατος για την περιοχή.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέτει στόχους και η πολιτεία τους υλοποιεί άμεσα ενώ για άλλα αδικήματα όπως του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε και των ΤΕΜΠΩΝ τα θάβει. Αλλά ποιος απαντά για το σήμερα; Πού είναι οι νέες θέσεις εργασίας; Πού είναι οι επενδύσεις; Πού είναι το σχέδιο που θα κρατήσει τον κόσμο εδώ; Αν δεν υπάρχουν αυτά τότε δεν μιλάμε για μετάβαση μιλάμε για εγκατάλειψη.

Η Δυτική Μακεδονία δεν είναι αριθμοί σε πίνακες δεν είναι “πιλοτική περιοχή”, είναι άνθρωποι που για δεκαετίες σήκωσαν το βάρος της ηλεκτροδότησης της χώρας και τώρα καλούνται να πληρώσουν το κόστος της αλλαγής μόνοι τους.

Δεν μπορείς να κλείνεις αυτό που δουλεύει πριν χτίσεις αυτό που θα το αντικαταστήσει και αν το κάνεις τότε πρέπει να έχεις το θάρρος να πεις την αλήθεια: Ότι αφήνεις πίσω σου ανεργία, ότι αφήνεις πίσω σου οικογένειες χωρίς εισόδημα, ότι αφήνεις πίσω σου μια ολόκληρη περιοχή χωρίς μέλλον.

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν θα αλλάξει το ενεργειακό μοντέλο. Θα αλλάξει.
Το ερώτημα είναι άλλο: Θα αλλάξει με τους ανθρώπους μέσα ή πάνω στα συντρίμμια τους και ποιο το κόστος της όλης αυτής αλλαγής όταν έχει να κάνει με παράγοντες ιδιωτικούς και ξένων συμφερόντων;

Όταν κλείνουν τα εργοστάσια, ανοίγει η πληγή της ανεργίας που δεν είναι θεωρία είναι πραγματικότητα. Οι συμβασιούχοι χάνουν τις δουλειές τους η κοινωνία βυθίζεται στην ανεργία.
Η περιοχή πεθαίνει σιωπηλά και όλα αυτά γιατί; Γιατί αποφασίζεται το κλείσιμο μονάδων που λειτουργούν. Μονάδων που παράγουν, που υπηρετούν το κοινό καλό. Ο ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου, ο ΑΗΣ Καρδιάς και η μονάδα 5 ΠΤΟΛΕΜΑΐΔΑ δεν είναι απλώς εργοστάσια είναι οι τελευταίες γραμμές άμυνας μιας ολόκληρης κοινωνίας.

Η Δυτική Μακεδονία δεν ζητά ελεημοσύνη ούτε ψεύτικες υποσχέσεις. Ζητά δικαιοσύνη, εργασία, αξιοπρέπεια και το δικαίωμα να ορίζει η ίδια το μέλλον της. Κανένας τόπος δεν σώθηκε περιμένοντας από εκείνους που τον οδήγησαν στην παρακμή να τον αναστήσουν. Η δύναμη βρίσκεται πάντοτε στην ίδια την κοινωνία, στους πολίτες που ενωμένοι αποφασίζουν να σταματήσουν την αδικία και να πάρουν στα χέρια τους τη διοίκηση, την παραγωγή και την προοπτική του τόπου τους.

Ήρθε η ώρα οι πολίτες αυτής της χώρας να σταθούν όρθιοι, να απαιτήσουν λύσεις με γνώμονα το κοινό συμφέρον και να ανατρέψουν κάθε πολιτική που καταστρέφει τις ζωές τους. Γιατί όταν ο λαός συνειδητοποιήσει τη δύναμή του, τότε καμία περιοχή δεν εγκαταλείπεται, καμία κοινωνία δεν γονατίζει και κανένα μέλλον δεν χαρίζεται, το μέλλον κατακτιέται.

Αλέξανδρος Γεωργιάδης.. 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ