Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, το σύστημα υγείας μοιάζει περισσότερο με ασθενή παρά με θεραπευτή. Τα δημόσια νοσοκομεία στενάζουν κάτω από την έλλειψη προσωπικού, τις ανεπαρκείς υποδομές και τη διαρκή υποχρηματοδότηση. Οι γιατροί και οι νοσηλευτές, εξαντλημένοι από τα ωράρια και τη χρόνια απαξίωση, προσπαθούν να σταθούν όρθιοι σε ένα πεδίο μάχης όπου η αξιοπρέπεια συγκρούεται καθημερινά με την ανάγκη επιβίωσης.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, ένα φαινόμενο συνεχίζει να δηλητηριάζει το σύστημα εκ των έσω: τα «φακελάκια». Ένα μικρό σύμβολο μεγάλης παθογένειας. Ένα άτυπο νόμισμα συναλλαγής που ξεκίνησε από «ευγνωμοσύνη» και κατέληξε να γίνει σχεδόν προϋπόθεση για αξιοπρεπή περίθαλψη. Ο ασθενής, ευάλωτος και φοβισμένος, αναγκάζεται να πληρώσει «κάτω από το τραπέζι» για να εξασφαλίσει αυτό που δικαιούται από το Σύνταγμα την Υγεία. Η σιωπηρή συνενοχή, η έλλειψη ελέγχου και η απουσία πραγματικής λογοδοσίας έχουν μετατρέψει τη διαφθορά σε ρουτίνα. Το νοσηρό σύστημα δεν είναι μόνο οι γιατροί που βάζουν το φακελάκι στην τσέπη αλλά και το κράτος που αδιαφορεί, οι πολιτικοί που υπόσχονται μεταρρυθμίσεις και τις ξεχνούν την επόμενη μέρα, η κοινωνία που έχει αποδεχτεί τη διαφθορά ως «αναγκαίο κακό».

Κι όμως, υπάρχουν και γιατροί που τιμούν τον όρκο του Ιπποκράτη, που εργάζονται με αυταπάρνηση σε απάνθρωπες συνθήκες, που παλεύουν για κάθε ασθενή σαν να είναι δικός τους άνθρωπος. Αυτοί όμως δεν μπορούν να θεραπεύσουν μόνοι τους το σύστημα. Χρειάζεται πολιτική βούληση, κοινωνική αφύπνιση και μια νέα καθαρή θεμελίωση του δημόσιου αγαθού της Υγείας.

Η Υγεία δεν είναι προνόμιο. Είναι δικαίωμα. Και όταν ένα κράτος μετατρέπει την περίθαλψη σε εμπόρευμα, τότε δεν μιλάμε για πολιτεία μιλάμε για αγορά. Η επένδυση στην Υγεία δεν είναι πολυτέλεια είναι πράξη ανθρωπισμού και πολιτισμού. Αν δεν αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη ανάμεσα σε πολίτες και γιατρούς, αν δεν επαναφέρουμε το ήθος εκεί όπου κυριάρχησε το χρήμα, τότε το φακελάκι θα συνεχίσει να αποτελεί το «σύμπτωμα» ενός οργανισμού που πεθαίνει από μέσα.

Η αναγέννηση του συστήματος υγείας περνά μέσα από την αποκατάσταση της αξιοπρέπειας του ασθενούς, του γιατρού, του πολίτη. Ένα κράτος που δεν φροντίζει την υγεία του λαού του, είναι ένα κράτος άρρωστο χωρίς μέλλον.

Η ΥΓΕΙΑ είναι υποχρέωση για δωρεάν παροχή της Πολιτείας προς τους πολίτες της και πρωταρχικός τομέας του πολιτικού φορέα  ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ για την Ελλήνων Πολιτεία που θα δημιουργήσει στο μέλλον όταν πάρει την διακυβέρνηση της χώρας μέσα από την ένωση μας.

Η Πολιτεία αυτή θα προχωρήσει σε τεράστιες επενδύσεις για μία ολιστική κάλυψη των αναγκών υγείας των πολιτών. Θα δημιουργήσει  νοσοκομειακές εγκαταστάσεις που θα σέβονται την προσωπικότητα του κάθε Έλληνα Πολίτη για τις πιο ιδανικές συνθήκες παραμονής εντός αυτών. Τα νοσοκομεία αυτά θα καλύπτονται πλήρως από το πιο εξειδικευμένο ιατρικό, νοσηλευτικό και υποστηρικτικό προσωπικό. Τα νοσοκομεία θα κατασκευαστούν σε περιβάλλον τέτοιο που θα προάγεται η αισθητική των πολιτών σε ύψιστο βαθμό και στο τέλος υπόσχεση της Πολιτείας, όπως αναφέραμε πριν, είναι η Δωρεάν υγεία σε όλους τους Έλληνες Πολίτες.

Αλέξανδρος Γεωργιάδης