Νέοι αρχηγοί, παλιοί μηχανισμοί και ο ίδιος απογοητευμένος λαός.
Καλοκαίρι γαρ και εξόρμηση στα βουνά για μανιτάρια πού φυτρώνουν αδιάκοπα. Μαγνήτης για τους γνωρίζοντες τα βρώσιμα είδη και τοπικοί σύλλογοι διοργανώνουν εκδηλώσεις με όντως εντυπωσιακή προσέλευση κόσμου. Και όπως τα μανιτάρια εμφανίζονται στο φυσικό περιβάλλον, έτσι καλοκαιριάτικα έρχονται στο πολιτικό προσκήνιο και νέα κόμματα.
Χρήζει ειδικής μελέτης και ανάλυσης η τάση επωνύμων Ελλήνων να ιδρύουν κόμματα. Το αυτό, βεβαίως, ισχύει και για τους πολίτες πού τρέχουν πίσω τους. Ο πολιτικός κήπος ή και ζούγκλα, φιλοξενεί περί τα 180 κόμματα, οπότε μερικά ακόμα έχουν χώρο να αναπτυχθούν και να προσφέρουν στους πολίτες τις λύσεις των προβλημάτων τους ( ;;!!).
21 Μαΐου 2026 η κα. Μαρία Καρυστιανού εμφανίζεται στην Θεσσαλονίκη, σε πασίγνωστη πλατεία και σε αίθουσα κινηματογράφου αναγγέλλει την ίδρυση κόμματος τού οποίου προΐσταται. Συνεργάτες και πολίτες προσήλθαν για τον πανηγυρικό τής ημέρας, ωθούμενοι από πολλούς λόγους. Εκφωνήθηκαν συνθήματα, εξαγγέλθηκαν υποσχέσεις, δεσμεύσεις και όλα μια χαρά. Η κα. Καρυστιανού, μία μητέρα πού θρηνεί το παιδί της, έγινε γνωστή μετά το έγκλημα των Τεμπών και έδειξε μεγαλείο ψυχής και σθένος, αφού αγωνίστηκε διεθνώς για την δικαίωση των δολοφονηθέντων και την τιμωρία των φονιάδων. Και είναι αληθές ότι ο ελληνικός λαός την τιμά, όπως και τους υπόλοιπους συμπατριώτες μας πού έχασαν μέλη τής οικογένειας τους.
Η εν λόγω κυρία λίγο πίσω στον χρόνο δήλωνε σθεναρώς ότι δεν έχει πολιτικά κίνητρα για την δράση της και ότι δεν σκοπεύει να ασχοληθεί με την πολιτική. Σίγουρα κάποιοι κύκλοι την πλεύρισαν για να την χρησιμοποιήσουν, αλλά έδειχνε μονίμως την ίδια στάση, παρ’ όλες τις δημοσιογραφικές έρευνες και αποτιμήσεις πού οσμίζονταν κάποια πολιτική μελλοντική εκδήλωση. Και αίφνης για τους απλούς πολίτες, όχι όμως για τους επαΐοντες, η κα. Καρυστιανού ιδρύει κόμμα για να χτυπήσει το πολιτικό κατεστημένο. Άλλη μία, φίλοι μου, σωτήρια επέμβαση για την ταλαίπωρη πατρίδα.
Εκτός από τα νέα πρόσωπα πού επιθυμούν να αναδειχθούν στον πολιτικό στίβο και με βούληση να προσφέρουν τα μέγιστα (;;), υπάρχουν και κάποιοι απόμαχοι τής πολιτικής. Είναι αυτοί πού χρημάτισαν πρωθυπουργοί, υπουργοί και βουλευτές και όπως είναι φυσικό συνταξιοδοτήθηκαν ή απαξιώθηκαν από τον λαό. Τέτοια πρόσωπα πολλά, αλλά μερικοί δεν εννοούν ότι ο κόσμος τους βαρέθηκε.
Και αναφέρομαι στον κ. Α. Σαμαρά ο οποίος εδώ και κάμποσο καιρό μετά άλλου τέως πρωθυπουργού, λάβρος επιτίθεται κατά τής κυβέρνησης και τού κ. Μητσοτάκη, ενώ συνεχίζει να παραμένει εντός τού κόμματος. Κρίνει, επικρίνει και ενδιάμεσα μέσω κύκλων του, ρίχνει σπόντες για ίδρυση νέου κόμματος. Ο κ. Σαμαράς, ο μνημονιομάχος τού Ζαππείου, λησμονεί τον βίο και την πολιτεία του. Αυτό πού τον ενδιαφέρει σφόδρα είναι η παρουσία του στην πολιτική σκηνή δια παντός μέσου και φυσικά η υστεροφημία του. Όμως ο ελληνικός λαός έχει νωπά τα τραύματα από την διαχείριση τού κράτους κατά την εποχή πού ήταν πρωθυπουργός και η όποια εμφάνιση νέου κόμματος υπό την αρχηγία του θα καταλήξει στα αζήτητα, αφού πλέον ο ίδιος είναι εκτός εποχής για το πολιτικό γίγνεσθαι.
Έτερος επίδοξος ιδρυτής κόμματος και *μελλοντικός πρωθυπουργός* ο κ. Α. Τσίπρας. Ο μέγας κ@λοτούμπας, ο ανατροπέας τής δυναμικής απόφασης τού λαού πού εκδηλώθηκε με το δημοψήφισμα. Μπορεί να μην ακύρωσε τα μνημόνια με έναν νόμο, ένα άρθρο, αλλά πέτυχε να ταυτίσει το όνομα του με την προδοσία τού ονόματος για την Μακεδονία. Αφού διέσπασε τον ΣΥΡΙΖΑ, πιστός στην αριστερή ιδεολογία, περιπλανήθηκε στον πολιτικό ωκεανό και τελικά κατάφερε να βρει την Ιθάκη του. Τώρα μέσα στο ομιχλώδη αριστερό χώρο, πώς βρήκε προορισμό, μάλλον με GPS το κατάφερε. Ο κ. Τσίπρας επανέκαμψε, εκδράμει ανά την χώρα και προσδοκά μία ηχηρή επανεμφάνιση με νέο κόμμα.
Τρία νέα κόμματα, τρία νέα ερωτήματα για τον σκοπό πού ιδρύονται. Με μία περιορισμένη, γενικόλογη ιδρυτική διακήρυξη και μερικές υπογραφές στον Άρειο Πάγο, θα αναμιχθούν με τα υπόλοιπα, θα διεκδικήσουν την ψήφο των πολιτών και θα υποσχεθούν το τέλος από τα βάσανα. Γνωστή η συνταγή, αλλά και η προσεχής πολυδιάσπαση των πολιτών, ο κατακερματισμός σε κόμματα τής συμφοράς. Πάλι οι πολίτες θα χωριστούν σε φατρίες εξαπατημένοι από υποσχέσεις, ανεδαφικές δεσμεύσεις δημαγωγών, ενώ το μέγα ζητούμενο είναι η ομόθυμη ένωση μας για την αποτίναξη τού πολιτικού ζυγού.
Η κάθαρση τού πολιτικού πεδίου είναι ευθύνη όλων μας, αν πήραμε το μάθημα και η συμπόρευση στην ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ όλων των Ελλήνων πού επιθυμούν και οραματίζονται μία Ελλάδα ισχυρή εθνικά, οικονομικά, πνευματικά. Τα κόμματα και τα πολιτικά αφηγήματα απέτυχαν παταγωδώς και ο πολίτης καλείται να κυβερνήσει ο ίδιος την πατρίδα. Θεμέλιο η ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ, διαχειριστής τού αύριο ο ίδιος ο λαός.
Μενέλαος
