Η σχέση κομμάτων, οικονομικών συμφερόντων και μέσων ενημέρωσης και η επιρροή τους στη διαμόρφωση της πολιτικής ζωής και της κοινής γνώμης.

Ο πολίτης πού προσέρχεται στην κάλπη θεωρεί ότι το κόμμα τής προτίμησης του είναι ανεξάρτητο από εξωτερικές πιέσεις, διατηρεί την ιδεολογία του προς όφελος τής χώρας και ουδόλως επηρεάζεται από οικονομικούς ολιγάρχες και παράγοντες. Επιμένει ο ψηφοφόρος στην καθαρότητα ιδεών και αγαθών προθέσεων των πολιτικών. Τα κόμματα, ιδίως αυτά τής εξουσίας, επέτυχαν την πλήρη πλύση εγκεφάλου των οπαδών τους, αφού διατυμπανίζουν δια όλων των μέσων την αυτόνομη ύπαρξη τους. Αποκρύπτουν δε επιτηδείως τους χρηματοδότες και υποστηρικτές στα ΜΜΕ.

Τα συστημικά τηλεοπτικά κανάλια έχουν διαχωρίσει την θέση τους αναλόγως τής πολιτικής προτίμησης των ιδιοκτητών τους. Τα ονόματα αυτών είναι πασίγνωστα αφού αποτελούν κορυφαίους οικονομικούς παράγοντες τού τόπου. Ο καθείς εξ αυτών στηρίζει δημοσιογραφικά και οικονομικά συγκεκριμένα κόμματα και πολιτικούς αρχηγούς άνευ οποιασδήποτε κάλυψης. Βιομήχανοι, εφοπλιστές, εργολάβοι, ιδιοκτήτες ποδοσφαιρικών εταιρειών, όμιλοι επιχειρήσεων, συγκροτήματα τύπου, αποτελούν τους στυλοβάτες των κομμάτων, τόσον με την μετάδοση και μεταφορά ειδήσεων, όσον και δια καταβολής κεφαλαίων, ιδίως σε προεκλογικές περιόδους. Μία πολύ σφιχτή σχέση πολιτικών και οικονομικών ολιγαρχών διατηρείται προφανώς με το αζημίωτο.

Αυθόρμητα ο πολίτης θα ρωτήσει: Γιατί και πού αποβλέπει αυτή η συνεργασία;; Είναι θέμα πολιτικής ιδεολογίας ή μήπως οι δεύτερες σκέψεις επικρατούν σ’ αυτόν τον οικονομικό δεσμό;;

Το ερώτημα δεν είναι θεωρητικό αλλά αμείλικτο και οπωσδήποτε χρήζει απάντησης.  Η ήδη θολή πολιτική κατάσταση δεν χρειάζεται επιπλέον συσκότιση. Ο ελληνικός λαός πρέπει να γνωρίζει για την διαπλοκή των κομμάτων με τους ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες, οι οποίοι μάλλον για ιδιοτελή συμφέροντα διαθέτουν χρήμα στους πολιτικούς, παρά για την προκοπή τής χώρας. Και είναι τεράστιος ο χώρος των φωτογραφικών νόμων πού ψηφίστηκαν από τις κυβερνήσεις υπέρ συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων. Ούτως κόμματα και αρχηγοί καθίστανται υποχείρια και εργαλεία στις διαθέσεις και τα σχέδια των οικονομικών κύκλων. 

ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Μητσοτάκης, Ανδρουλάκης, Τσίπρας και προσφάτως Καρυστιανού, διατηρούν στενές επαφές με επιχειρηματικά ονόματα πού δεν κρύβουν την συμπάθεια τους. Και αυτό, φίλοι μου, ονομάζεται πολιτική.

Είναι, λοιπόν, ξεκάθαρη η εξάρτηση των κομμάτων από εξωγενή χρηματοδότηση και υποστήριξη κύκλων που διαθέτουν αφειδώς κεφάλαια για την επιτυχή κατάληξη ανάληψης εργολαβιών, δημοπρασιών για εθνικά έργα, συμμετοχή σε προγράμματα ενόπλων δυνάμεων και γενικά όπου η επένδυση θα αποφέρει πολλαπλάσιο χρήμα. Οι δε κυβερνήσεις αντί να ενδυναμώσουν τους εθνικούς, κρατικούς παράγοντες που δύνανται να δώσουν λύσεις και απαντήσεις στις ανάγκες λειτουργίας τού κράτους, κλείνουν το μάτι στο ιδιώτη και με προσχηματικές δικαιολογίες η χώρα γίνεται φέουδο των ολίγων.

Ας μην παραδίδουμε την κρίση μας σε κομματικούς μηχανισμούς, επικοινωνιακές σκοπιμότητες ή σε όποιον επιχειρεί να διαμορφώσει τη σκέψη μας. Η δημοκρατία απαιτεί πολίτες που σκέφτονται ελεύθερα, κρίνουν αντικειμενικά και ψηφίζουν με γνώμονα την αξιοπρέπεια, την επιβίωση και το μέλλον της χώρας. Η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται στα κόμματα ούτε στα μέσα ενημέρωσης, αλλά στη συνειδητή επιλογή του πολίτη.

Μενέλαος