Καστοριά: Ημιτελή έργα, χαμένες δεκαετίες και πολιτικές εξαγγελίες χωρίς αντίκρισμα.
Η πόλις είναι γνωστή στον πλανήτη, ο δε νομός πόλος έλξης των φυσιολατρών. Η βιοτεχνία τής γούνας εκτόξευσε την Καστοριά στο απόγειο με την φαντασία των γουνοποιών και την ποιότητα. Για πολλές δεκαετίες εισέρρευσε πλούτος στην περιοχή και παρατηρήθηκε τοπική ανάπτυξη άνευ προηγουμένου. Λόγω τής “μονοκαλλιέργειας” των γουναρικών η τοπική κοινωνία πού ευημερούσε, δεν έδωσε σημασία σε άλλους επαγγελματικούς πόλους, με τον αγροτικό μόνον να καλύπτει τις ανάγκες.
Με την εμφάνιση των φιλοζωικών οργανώσεων, την αλλαγή τής μόδας και κάποιους άλλους παράγοντες, η τέχνη τής γούνας ναι μεν υπάρχει ακόμα, αλλά η επεξεργασία και παραγωγή βρίσκεται στο φάσμα τής εξαφάνισης. Τουτέστιν η τοπική οικονομία υπέστη τραγικά πλήγματα, πλην όμως διέξοδος δεν διαφαίνεται. Και η Καστοριά πού πότε δεν ζήτησε από τις κυβερνήσεις και πού οι τοπικοί βουλευτές δεν αντιμετώπιζαν προκλήσεις και απαιτήσεις, έπεσε στο ναδίρ.
Θεώρησα απαραίτητη αυτήν την εισαγωγή πριν προχωρήσουμε περαιτέρω. Πάμε λοιπόν.
Πάνε δεκαετίες πού κάποιοι τοπικοί παράγοντες διείδαν την αξία εκμετάλλευσης τού Αλιάκμονα πού πηγάζει από τον Γράμμο και διέρχεται στις παρυφές τού Νεστορίου. Μετά κόπων και βασάνων η ιδέα φράγματος στον ποταμό πού θα αρδεύει άνω των 70000 στρεμμάτων και θα παρήγαγε ρεύμα, μπήκε τελικά σε τροχιά υλοποίησης. Πέρασαν 30 χρόνια, κυβερνήσεις πέρασαν, βουλευτές και δήμαρχοι, διαγωνισμοί, εγκατάσταση αναδόχων, ροή εκατομμυρίων, έκπτωτοι εργολάβοι και το έργο βρίσκεται στο 25 %. Ξανά και ξανά επανάληψη διαδικασιών, αλλά το φράγμα δεν παίρνει μορφή και όσοι από τους κατοίκους επένδυσαν στις ευεργετικές εξελίξεις, μένουν με την όρεξη. Σήμερα πού γράφω, φίλοι μου, επιχειρείται μία επανεκκίνηση, αλλά μάλλον θα αποβεί άκαρπη.
Η Δυτική Μακεδονία είναι για τους πολιτικούς κλασική περίπτωση για υποσχέσεις και εξαγγελίες μεγάλων έργων υποδομής αποκλειστικά για ψηφοθηρία. Πολλά τα προβλήματα τού τόπου, πολλές οι πολιτικές παρουσίες, όμως επί τού πρακτέου ουδέν. Ένα ακόμα τέτοιο “μεγαλεπήβολο” έργο είναι και η σήραγγα Καστοριάς- Πτολεμαΐδας πού θα συνέβαλε τα μάλα στην συγκοινωνία και την επικοινωνία των πολιτών ένθεν κακείθεν τού ορεινού όγκου Κλεισούρας. Κάποια στιγμή άρχισαν τα έργα, προχώρησε η διάτρηση, αλλά αίφνης σταματά αφού τα 49 μύρια ευρώ τού προϋπολογισμού τελείωσαν. Δια στόματος τού περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας, ο εργολάβος αρνείται να συνεχίσει, απαιτούνται άλλα τόσα και η Περιφέρεια αδυνατεί να πράξει. Οπότε το έργο βλέπει ορίζοντα το 2027(;;).
Βλέπουμε, λοιπόν, μία νέα έκδοση τού φράγματος Νεστορίου, βλέπουμε την πάγια τακτική τού ελληνικού κράτους, την αναντιστοιχία λόγων και έργων των κυβερνήσεων. Έργα υποδομής πού περιμένουν οι πολίτες για την αναβάθμιση τού βίου τους, έργα πού θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας σε μία περιοχή πού μαστίζεται από την ανεργία, έργα πού θα αναπτύξουν την παραμεθόρια οικονομία, ξεκινούν μεν εντυπωσιακά, αλλά αφού “φαγωθούν” τα χρήματα, βαλτώνουν και περιμένουν προεκλογικές περιόδους όπου θα ακουστούν εκ νέου οι ίδιες υποσχέσεις.
Ο νομός Καστοριάς συγκαταλέγεται όπως και όλη η ελληνική επικράτεια στο Πρόγραμμα Ελλάς τής ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ. 49000 έργα, κοστολογημένα επακριβώς, χρηματοδοτούμενα πλήρως, αναμένουν την βούληση των πολιτών για να γίνουν πραγματικότητα, χωρίς κομματικά κριτήρια, παλινωδίες των πολιτικών και καταφανείς οικονομικές καταχρήσεις των εργολάβων. Δείτε το βίντεο:
Μενέλαος
