Ανατολική Μεσόγειος… Ελλάς, Κύπρος και Τουρκία, Συρία, Λίβανος, Ισραήλ, Γάζα, Αίγυπτος, Λιβύη. Ένα μουσουλμανικό τόξο και ο Εβραίος ταραξίας.
Η Αν. Μεσόγειος αποτελεί σήμερα έναν χώρο οικονομικών, εθνοτικών, θρησκευτικών και στρατιωτικών συγκρούσεων. Με την διακριτική ή όχι ανάμειξη άλλων δυνάμεων, το θέατρο μιας επερχόμενης αναδιάταξης και αναδιανομής ενεργειακών πόρων θα είναι η νέα πραγματικότητα. Η εμπλοκή αυτών των κρατών στα γεωστρατηγικά και οικονομικά συμφέροντα πριονίζει κάποιες *πατροπαράδοτες* σχέσεις και εξυφαίνεται η ακραία άνοδος πολεμικού κλίματος.
Εν μέσω όλης αυτής τής αναταραχής και αντιπαλότητας η Ελλάς βρίσκεται σήμερα σε πλήρη αδυναμία διατήρησης εθνικών κεκτημένων, υπεράσπισης κυριαρχικών δικαιωμάτων, όπως και κατοχύρωσης τής παρουσίας της στον χώρο. Από κυρίαρχος παίκτης και πρωταγωνιστής κατέχει θέση ουραγού. Οι διπλωματικές σχέσεις και η εξωτερική πολιτική με όλους αυτούς τους γείτονες καταρρέουν δραματικά και η χώρα μας μάλλον θα είναι απλός θεατής στις κοσμογονικές εξελίξεις πού επέρχονται με ταχείς ρυθμούς.
Πάμε να δούμε και να σχολιάσουμε το status quo στην περιοχή, τον ρόλο αυτών των κρατών και την στάση τής Ελλάδος.
Η Τουρκία δεν κρύβει τις κατακτητικές της διαθέσεις, επιθυμεί διακαώς τον διαμοιρασμό τού Αιγαίου και επεκτείνει ποικιλοτρόπως την επιρροή της πού αποβαίνει εις βάρος μας. Το Υπουργείο Εξωτερικών με τον νάρκισσο Δένδια ως τέως υπουργό ουδέν θετικό αποτέλεσμα στερέωσε, ο δε γονυκλινής Γεραπετρίτης απέτυχε οικτρά τόσον σε θέματα με την Τουρκία όσο και με την Αίγυπτο για την μονή Σινά. Οι Αιγύπτιοι ήγειραν το θέμα και ανέστειλαν πρότερες συμφωνίες για ΑΟΖ και έρευνες. Και τους βλέπουμε να συνομιλούν με τον Ερντογάν και να ενδιαφέρονται για τουρκικά TAI TF Κaan 5ης γενιάς.
Η Συρία τού τρομοκράτη Τζολάνι ακουμπάει στην Τουρκία για τις θαλάσσιες ζώνες όπως και ο Λίβανος με την Κύπρο. Το Ισραήλ καίγεται για την λωρίδα τής Γάζας αφού στην υφαλοκρηπίδα υπάρχει τεράστιο κοίτασμα φυσικού αερίου. Εδώ βέβαια εντοπίζονται φιλίες και αγκαλιές με τον Μητσοτάκη, συσφίγγονται στρατιωτικές σχέσεις, αλλά το εβραϊκό λόμπι και ο Μπίμπι δεν αποτελούν αξιόπιστους συμμάχους. Όσον για την Λιβύη η κατάσταση παραπέμπει σε ναυάγιο. Ατυχείς χειρισμοί, Έλληνες που γύρισαν σε φέρετρα, ερμαφρόδιτες τακτικές και ασυγχώρητη επιπολαιότητα των πολιτικών, έφεραν την χώρα αυτή από το επίπεδο σχετικής συνεννόησης σε άκρως αντίθετο σημείο και σε ισχυρούς δεσμούς με την Τουρκία.
Η Τουρκία , λοιπόν, με την διαχρονική επεκτατική και εχθρική για την Ελλάδα πολιτική πού ασκεί, εδραίωσε ένα τόξο πού περισφίγγει την χώρα μας. Προσεταιρίστηκε άκρως επιτυχώς τους μουσουλμάνους για τα συμφέροντα της και η Ελλάς τέθηκε στο περιθώριο. Βέβαια πρέπει να αναφερθούμε στις ευθύνες των ελληνικών κυβερνήσεων.
Εδώ, ακριβώς, εντοπίζεται η πλήρης απαξίωση τού Υπουργείου Εξωτερικών και των διπλωματικών υπηρεσιών. Εδώ η εκρηκτική απουσία βούλησης για την υπεράσπιση κυριαρχικών δικαιωμάτων, ισχύος ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, αλλά θριαμβολογούμε για 12 μίλια στο Ιόνιο και θαλάσσια πάρκα. Εδώ οι υπουργοί υποκλίνονται, οι πρωθυπουργοί ψεύδονται ασυστόλως, εδώ λειτουργεί το προδοτικό ανθελληνικό ΕΛΙΑΜΕΠ(Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής & Εξωτερικής Πολιτικής), εδώ οι κουμπαριές με τον σουλτάνο, εδώ η Ντόρα χαρίζει το Καστελόριζο. Εδώ πέραν τής εθνοκτόνου κυβέρνησης Μητσοτάκη, σύμπαν ο πολιτικός κόσμος, εξαγορασμένος και *δεμένος* από αφεντικά, αρκείται σε ρηματικές επιδόσεις και εθνικούς θεατρινισμούς.
Εδώ είναι όμως και η ΕΛΛΉΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ πού θέτει την Εξωτερική Πολιτική στο ύψος πού πρέπει, πού αρμόζει στην πατρίδα μας. Ουδείς επιτρέπεται να διεκδικεί εθνικό χώρο, ουδείς να προσβάλει τους Έλληνες. Η Ελλάς με τους άξιους πολίτες πού θέλουν να υπηρετήσουν το εθνικό συμφέρον, καταλαμβάνει πάλιν την πρώτη θέση στην Αν. Μεσόγειο. Φίλοι και εχθροί είναι καιρός να αισθανθούν την δύναμή μας.
Ναι, συνεργασίες με όλα τα κράτη τού πλανήτη, προώθηση εμπορικών συναλλαγών και πολιτιστικών ανταλλαγών, αλλά ουδεμία απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων, διότι είμαστε εδώ πολύ πριν εμφανιστούν όλοι αυτοί οι καταπατητές τής Ελληνικής Μέσης Ανατολής.
Μενέλαος
