Η βία στον πλανήτη δεν είναι κάτι πού εμφανίστηκε χθες και μας ταλανίζει σήμερα. Το αποδεικνύει η ιστορία από βάθους χρόνου, ότι ανάμεσα στις φωτεινές περιόδους τής ανθρωπότητας, παρεμβάλλονται πόλεμοι, αιματοχυσίες και γενικά βίαια γεγονότα. Ο πλανήτης σημαδεύτηκε πολλάκις, αλλά το φαινόμενο των βίαιων εξάρσεων συνεχίζει να κυριαρχεί.
Το ενδιαφέρον μας σήμερα εστιάζεται στον ελληνικό χώρο και ιδίως στους νέους. Αναγνωρίζουμε ότι κάτι δεν πάει καλά, βλέπουμε μία έκρηξη βίαιων συμπεριφορών στην κοινωνία. Το αστυνομικό δελτίο καθημερινά καταγράφει επιθέσεις νέων κατά συνομηλίκων και άλλων ηλικιών. Έφηβοι μαθητές κυκλοφορούν με μαχαίρια, σουγιάδες, σίδηρο γροθιές, ληστεύουν πολίτες, εμπλέκονται σε ξυλοδαρμούς μέσα σε σχολικούς χώρους, φθάνουν δε μέχρι αφαίρεσης ζωής συμπολιτών μας. Χιλιάδες τα κρούσματα το 2025 με τις ανάλογες συλλήψεις και την φυλάκιση των υπαιτίων.
Το κράτος έχει νομοθετήσει, το αρμόδιο υπουργείο προστασίας τού πολίτη εφαρμόζει και εκτελεί τους νόμους. Είναι όμως αυτά αρκετά για την αντιμετώπιση τής ανήλικης βίας;; Εδώ, λοιπόν, πρέπει να ενσκήψουμε για να εντοπίσουμε τις αιτίες και να προχωρήσουμε στη εξάλειψη τής βίας στην νεολαία.
Η ελληνική κοινωνία διαφοροποιήθηκε άρδην και επί το χείρον από τής εποχής τού πρώτου μνημονίου. Τα οικονομικά, αναγκαστικά από την Ε.Ε. μέτρα, επιβάρυναν και ψυχολογικά την ελληνική οικογένεια πού πασχίζει να σταθεί όρθια εν μέσω πολλαπλών οικονομικών πληγμάτων. Απόρροια η κατακόρυφη μείωση επικοινωνίας μεταξύ των μελών της και η έλλειψη επιμέλειας των τέκνων. Ούτως οι έφηβοι, πολιορκημένοι από προκλήσεις και με την αφέλεια τής ηλικίας, εύκολα ομαδοποιούνται μέχρις σημείου συμμοριών, χρήσης όπλων και ροπής στην παρανομία.
Έτερος παράγων η παιδεία, το σχολείο δηλαδή. Επί δεκαετίες το επίπεδο τής παρεχόμενης παιδείας στους μαθητές υποβαθμίστηκε ύπουλα. Πέραν των στεγνών γνώσεων και πληροφοριών, τα παιδιά ουδέν λαμβάνουν για ιδέες και προαγωγή ηθικών αξιών. Το εκπαιδευτικό σύστημα αποξενώνει τους νέους από αρχές πού αναπτύχθηκαν και κατέστησαν τον ΆΝΘΡΩΠΟ στον μοναδικό παράγοντα ανάπτυξης τού πολιτισμού, την εξοικείωση με ιδανικά και ανέλιξης τής νόησης. Και η ελληνική παράδοση πού εκκινεί από βάθους χιλιετιών, εξαλείφεται και παραδίδει την θέση της στην ανοχή τής βίας, τής παρανομίας, την υπερίσχυση ατομικών προθέσεων, έναντι τής συλλογικότητας, τής εύνομης συνύπαρξης των μελών τού συνόλου.
Χιλιάδες κατεστραμμένες ζωές και οικογένειες, εκατοντάδες μαυροφορεμένες μάνες. Το κράτος παρά τους νόμους αδυνατεί να επιβάλλει την τάξη και ο αρμόδιος υπουργός, πού υπογράφει χωρίς προηγουμένως να διαβάσει, αποτελεί τραγική φιγούρα στο φάσμα αντιμετώπισης τής βίας και τής χρήσης όπλων γενικά.
Και εδώ εμφανίζεται μεγαλοπρεπώς και ανθρώπινα η ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ πού μας θέτει απέναντι στο μέγα θέμα τής βίας των ανηλίκων. Η οικογένεια από όπου ξεκινούν όλες οι εκδηλώσεις των παιδικών ψυχών, όλες οι αγωνίες και τα ερωτήματα, βρίσκεται στην κορυφή τού ενδιαφέροντος.
Πρωταρχικός παράγων διαπαιδαγώγησης και ανάδειξης δεξιοτήτων των νέων, διασφαλίζεται ως το πρώτον κοινωνικό κύτταρο. Το οικονομικό πρόγραμμα τού πολιτικού φορέα ξεκινά από την οικογένεια και καλύπτει όλο το φάσμα τής οικονομικής ζωής τής χώρας. Ούτως ή οικογένεια στηρίζεται οικονομικά και ελευθερώνει, δίνει χρόνο στους γονείς να ζήσουν, να παίξουν με τα παιδιά τους, πού σήμερα συναντιούνται αργά το βράδυ κατάκοποι.
Πάμε και στην παιδεία πού εντελώς λανθασμένα και δόλια συνδέθηκε με γραφή, αριθμητική, γραμματική και κάποιες άλλες απολήξεις απλά για να γεμίζει το ωρολόγιο πρόγραμμα λειτουργίας των σχολείων.
Η ελληνική παιδεία, η ιστορία ανά τους αιώνες, ο ανυπέρβλητος πολιτισμός πού δολίως καταχωνιάζεται, είναι η απάντηση στο φαινόμενο τής βίας των νέων, πού πρέπει να γνωρίσουν ώστε να πορευτούν ανεπηρέαστοι από κενές πρακτικές πού προωθούνται από σκοτεινά κέντρα. Η ελληνική παιδεία πού εξυμνεί την ανθρώπινη παρουσία στον πλανήτη και ανοίγει δρόμους φωτός, είναι το αντίδοτο στην ήδη προχωρημένη σήψη τής κοινωνίας.
Μενέλαος
