Δύο νέοι πολιτικοί σχηματισμοί παρουσιάζονται ως εναλλακτική λύση, την ώρα που η ιστορία των τελευταίων ετών γεννά εύλογα ερωτήματα για τον πραγματικό τους ρόλο και την προέλευσή τους.
Η ίδρυση των δύο νέων πολιτικών σχηματισμών που προαναγγέλλονταν εδώ και μήνες αποτελεί πλέον γεγονός. Οι ιδρυτές τους επέλεξαν να τους χαρακτηρίσουν «πολιτικούς φορείς», μια ορολογία που στο παρελθόν είχε αποτελέσει αντικείμενο χλευασμού όταν χρησιμοποιήθηκε από τον πρόεδρο, του μοναδικού πραγματικού πολιτικού φορέα Ελλήνων Συνέλευσις, Αρτέμη Σώρρα.
Άλλα ας πάμε σε εκείνη, μιας και προηγήθηκε και για όσους δεν κατάλαβαν αναφέρομαι στην κ. Καρυστιανού όπου μας ενημέρωσε, λίγο πριν την δημόσια ανακοίνωση της ίδρυσης του κόμματος, το όνομα αυτού το οποίο είναι Ελπίδα για Δημοκρατία και με σήμα το περιστέρι, θύμισε κάτι από αποσμητικό…τι όχι;
Απ’την μια έχουμε την ελπίδα η όποια όπως έχουμε μάθει να λέμε πεθαίνει τελευταία και αυτό συμβαίνει ακριβώς επειδή πεθαίνει ο “άνθρωπος” ελπίζοντας, πριν από αυτήν. Η ελπίδα άλλωστε ήταν η τελευταία από τα κακά, η όποια δεν βγήκε, από το πιθάρι της Πανδώρας ως το χειρότερο κακό, επειδή οδηγεί τον άνθρωπο στην αδράνεια η οποία ισοδυναμεί με θάνατο. Από την άλλη έχουμε την δημοκρατία η όποια σημαίνει η δύναμη του δήμου. Της ένωσης των πολιτών δηλαδή, οι οποίοι μέσο της πολιτικής παράγουν πολιτισμό.
Και να αναφέρω σε αυτό το σημείο ότι η πολιτική δεν είναι για να εξυπηρετεί τους πολίτες, όπως ανέφερε η κ. Καρυστιανού, άλλα ασκείται από τους ίδιους τους πολίτες ακριβώς επειδή η δημοκρατία επιβάλλει συμμετοχή κρίσεων και αρχής από όλους τους πολίτες και σε όλα τα επίπεδα. Δεν θα πρέπει βέβαια να μας διαφύγει και η σημειολογία για όσους παρατήρησαν την διακόσμηση του χώρου όπου έγινε η συλλογή των υπογραφών, που θύμιζε γραφείο μητρόπολης, αλλά και η μέρα που επιλέχθηκε για την παρουσίαση του κόμματος, Κωνσταντίνου και Ελένης. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι εδώ και καμιά 30 χρόνια μιλάμε για διαχωρισμό κράτους εκκλησίας αλλά βλέπουμε όσα κόμματα ιδρύονται προβάλλοντας και επικαλούμενα τον πατριωτισμό εκτός των αριστερών, έχουν άμεση σχέση με το δόγμα και την θεοκρατία.
Εκείνος, προφανώς αντιληφθήκατε όλοι, είναι ο Αλέξης, ο πρώην πρωθυπουργός ο οποίος ως σύντροφος του Γιάνη με ένα ν μας ανακοίνωσε το όνομα του νέου του κόμματος, το οποίο είναι ΕΛΑΣ με ένα λ και με σήμα το αστέρι του “Δαβίδ”, με ότι αυτό σημαίνει . Τι να του πει κανείς του Αλέξη ότι είναι ευφυής, ο ίδιος άλλωστε μας έδειξε στην παρουσία του κόμματος τις δυνατότητες του αφού διάβαζε από οθόνη την ομιλία του, με τον ίδιο τρόπο βέβαια λειτουργεί και ο άλλος ευφυής, ο Κυριάκος. Όπως και να έχει όμως η χρήση του ονόματος Ελλάς έστω και με ένα λ είναι δόλια εφόσον πιο πολύ θα ακουστεί παρά θα γραφτεί. Είναι το όνομα που χρησιμοποιούμε πολύ συχνά για την χώρα μας όλοι οι Έλληνες και έτσι δημιουργεί ασυναίσθητα συνειρμούς. Αυτό άλλωστε το έχει ξανακάνει η αριστερά το ‘42 με τον ΕΛΑΣ του ΕΑΜ .
Γενικά ο κ. Τσίπρας μας παρουσίασε κάτι νέο αλλά μέχρι και επικοινωνιακά κολπάκια του Παπανδρέου ξέθαψε, με λίγα λόγια παίζει με το θυμικό των πολιτών. Αλλά αλήθεια ρε Έλληνα, υπάρχει περίπτωση να ξέχασες ποιος είναι ο Τσίπρας και τι έκανε στην χώρα μαζί με τον δεξιό και βαθιά θρησκευόμενο μπατριώτη Καμμένο. Και μιας και αναφέρθηκα στον πατριωτισμό δεν γίνεται να μην σχολιάσω την φράση του Αλέξη, νέος πατριωτισμός. Να του πω λοιπόν του κ. Τσίπρα και όλων των ομοϊδεατών του, ότι η λέξη πατριωτισμός είναι παράγωγο της λέξης πατρίδα, η λέξη πατρίδα είναι σύνθετη λέξη και σημαίνει πατρώα γη. Από την στιγμή που δεν αναγνωρίζεις τους προγόνους σου αλλά και την συνέχεια τους μέσα από σένα, και αυτό απορρέει από δογματικές άλλα και ψευτό ιδεολογικές καταβολές προφανώς και δεν έχεις δικαίωμα να μιλάς για πατρίδα και πατριωτισμό γιατί πολύ απλά αυτό είναι ο ορισμός της πατριδοκαπηλίας και ξένης μάλιστα από σένα πατρίδας. Αυτό αφορά άπαντες, νέους και παλιούς κομματικούς σχηματισμούς.
Με την ευκαιρία όμως να πούμε κάτι το οποίο φυσικά δεν γνωρίζει ο κ. Τσίπρας και πολύ από εμάς, το ΕΛΛΑΣ είναι το κωδικό όνομα του πλανήτη μας και όχι μόνο του γεωγραφικού χώρου που ονομάζουμε ούτως ή άλλως ΕΛΛΑΔΑ. Από την άλλη ΕΛΛΑΣ είναι η φωτεινή πέτρα και δεν μπορεί να έχει σχέση με κανένα δόγμα, με κανένα κόμμα, με κανένα χρώμα, με κανένα σκοτάδι. Παρά μόνο με τον άνθρωπο αφού ο σκοπός δημιουργίας του είναι να φιλοξενεί τον άνθρωπο.
Δύο κόμματα λοιπόν τα όποια προβλήθηκαν από το σύστημα όταν ακόμα υποτίθεται ήταν σκέψη, μέχρι και σε δημοσκοπήσεις τα είδαμε να παίρνουν υψηλά ποσοστά. Και φτάσαμε στην ίδρυση τους και δεν έχει εμφανιστεί ακόμα πουθενά δημόσια η ιδρυτική τους διακήρυξη. Αυτό βέβαια δεν φαίνεται να απασχολεί και πολλούς από εσάς αφού υπάρχουν Έλληνες που ψηφίζουν τυφλά το ΚΚΕ π.χ, το οποίο είναι ξεκάθαρο και αναφέρεται στην εγκαθίδρυση δικτατορίας του προλεταριάτου, τελικά θέλουμε δημοκρατία ή όχι;; Δεν είναι δυνατόν να επιλέγεις αυτόν που θα σε διοικήσει βασιζόμενος στα ευχολόγια του. Τα λόγια είναι λόγια αλλά τα έγγραφα μένουν.
Γι’ αυτό ο πολίτης οφείλει να εξετάζει προσεκτικά όχι μόνο τα λόγια αλλά και τα επίσημα κείμενα, τις θέσεις και κυρίως το ιστορικό όσων ζητούν την ψήφο του. Η ψήφος δεν είναι μια απλή διαδικασία. Αποτελεί πράξη ευθύνης και συμμετοχής στα κοινά, γι’ αυτό και δεν μπορεί να στηρίζεται σε συνθήματα, υποσχέσεις ή επικοινωνιακές εντυπώσεις.
Συνεχίζεται….
Άδραστος
