Η δημοσιογραφία αναδείχθηκε στους καιρούς μας σε 4η εξουσία. Όμως αν το δούμε λίγο βαθύτερα, έχει υπερβεί και επισκιάσει τις άλλες τρεις. Μεγαλοπρεπώς κατέχει την πρώτη θέση του βάθρου και από το βάθρο στον βόθρο η απόσταση είναι μικρή, ελάχιστη.
Επάγγελμα ή λειτούργημα, αυτό το φάσμα παίζει τον κυρίαρχο ρόλο στην καθημερινότητά μας. Έτσι γιγαντώθηκαν οι όλες οι εκφάνσεις της δημοσιογραφίας και του επαγγελματία δημοσιογράφου. Τεράστιες επιχειρήσεις στήθηκαν με πλοκάμια στον πλανήτη. Δημοσιογραφικοί οργανισμοί διεθνούς βεληνεκούς ενημερώνουν διαρκώς τον πολίτη. Καταιγισμός ειδήσεων, τσουνάμι πληροφοριών και τεράστια δύναμη επηρεασμού συνειδήσεων.
*Έξυπνοι* επιχειρηματίες του είδους, με άγνωστης προέλευσης κεφάλαια, αγοράζουν εφημερίδες, τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς και τύπο παντός είδους, στήνοντας έτσι μονοπωλιακές καταστάσεις (Ρ. Μέρντοχ). Και το αποτέλεσμα ο πλήρης έλεγχος του τύπου γενικά, από ολιγάριθμους οικονομικούς ολιγάρχες, οι οποίοι πλέον δεν κρύβονται και ιδίως όταν πρόκειται να πάρουν το μέρος συγκεκριμένων πολιτικών ή να τους αντιπολιτευτούν. Βέβαια πέραν της πολιτικής επεμβαίνουν και επί παντός επιστητού στον πλανήτη. Η ιδιαίτερη δε επιτυχία τους έγκειται στο ότι βάλλουν κατά της Αλήθειας και μεταχειρίζονται το ψεύδος ως όπλο καταστολής της ανθρώπινης νόησης.
Σήμερα οι κάτοικοι του πλανήτη, με την τεράστια έκρηξη της τεχνολογίας και των μέσων επικοινωνίας, γνωρίζουν τι συμβαίνει σε μεγάλη απόσταση από αυτούς. Τα νέα διαδίδονται αστραπιαία και αυτό θεωρείται σοβαρή δημοσιογραφία. Και η πλάνη που όμως μεγαλώνει, καλύπτει με συσκότισης τα πάντα.
Η δημοσιογραφία και ο τύπος γενικά στην Ελλάδα, ουδόλως διαφέρει από την διεθνή πρακτική. Κάθε σοβαρός εφοπλιστής και οικονομικός παράγοντας, πρέπει να είναι και ιδιοκτήτης μιας ποδοσφαιρικής ομάδας. Επίσης και να κατέχει τηλεοπτικούς, ραδιοφωνικούς σταθμούς, όπως και εφημερίδες. Ούτως προκύπτουν δυνάμεις ελέγχου και επηρεασμού της κοινής γνώμης, που αναλόγως συμπαθειών και πεποιθήσεων, εμφανίζει συμπαγείς ομάδες στην κοινωνία. Οι ιδιοκτήτες του τύπου, για λόγους συμφέροντος οικονομικού είδους, δίδουν και τις κατευθύνσεις λειτουργίας των δημοσιογράφων που εργάζονται γι’ αυτούς.
Πέραν των συνηθισμένων πλέον ειδήσεων για φόνους, ληστείες, δυστυχήματα με απώλεια ζωής, καλλιτέχνες και κους-κους, το μεγάλο παιχνίδι παίζεται στην πολιτική. Και έτσι έχουμε τον σφιχτό εναγκαλισμό των πολιτικών με το άχρωμο πολιτικά δημοσιογραφικό κατεστημένο. Όποιος πληρώνει, διαφημίζεται. Όποιος *τα ακουμπάει* είναι πρώτο θέμα στις εφημερίδες και την TV. Η περίπτωση Πέτσα με τον πακτωλό μυρίων προς συγκροτήματα τύπου και μεμονωμένους δημοσιογράφους, θα μας μείνει αξέχαστη. Το αυτό βέβαια συμβαίνει και όταν πρέπει για τους πολιτικούς, να θαφτούν θέματα που βάζουν σε κίνδυνο την υπόσταση τους. Ενίοτε δε το Ε.Σ.Ρ., για τα μάτια του κόσμου, επιβάλλει κάποια πρόστιμα για λόγους αντιδεοντολογίας, αλλά αυτά ποτέ δεν εισπράττονται, αφού όλοι ανήκουν στην κλίκα.
Αντιλαμβάνεστε, αγαπητοί μου, σαφώς την δύναμη της δημοσιογραφίας σήμερα. Και αποβαίνει όντως επικίνδυνη για τους πολίτες. Ο τύπος δρα αντιδημοκρατικά και κινείται στο ψεύδος, στο πολιτικό πεδίο. Και η μέγιστη υποκρισία είναι η ύπαρξη και αντίδραση του Ε.Σ.Ρ..
Λαβή για όσα σας αναφέρω, λαμβάνω από μια τελείως απαράδεκτη κίνηση τηλεοπτικών σταθμών (MEGA TV, ALFA TV), που αφορούσε την μετάδοση της διακαναλικής συνέντευξης του κ. Αρτέμη Σώρρα για τις ευρωεκλογές το 2024. Αναφέρομαι στην τραγική παραποίηση του ήχου, που δεν έδωσε την δυνατότητα στους πολίτες να ακούσουν και να δουν τις τεράστιες αλήθειες που πρεσβεύει ο ιδρυτής και πρόεδρος του Πολιτικού φορέα ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ. Εδώ έχουμε ένα σαμποτάζ όχι μόνον εναντίον του Αρτέμη Σώρρα, αλλά κυρίως έναντι της νόησης των Ελλήνων πολιτών. Διότι δεν έφταναν τα ψεύδη και οι συκοφαντίες, οι διώξεις και η παράνομη φυλάκιση του μόνου Έλληνα πολιτικού που μιλά για ΕΛΛΑΔΑ. Έπρεπε πάση θυσία να μην ακουστεί η φωνή που ξυπνά την ελληνική συνείδηση και αναγεννά από την τέφρα και την λήθη την δύναμη του πολίτη. Και ενώ προχώρησε, ο Πολιτικός φορέας Ελλήνων Συνέλευσις, στην έκδοση Δελτίου Τύπου- Καταγγελία-Διαμαρτυρία το Ε.Σ.Ρ. δεν έπραξε τίποτα.
Αποδεικνύεται δυστυχώς η αγαστή σχέση των κομμάτων και των πολιτικών με τους μεγαλόσχημους ιδιοκτήτες δημοσιογραφικών μέσων. Μια σέχτα που *χωνεύει* τα πάντα. Και όταν δεν πληρώνονται για την είδηση, απλά δεν πληρώνουν τα μύρια που χρωστούν.
Όλα επί χρήμασι, όπως και στην λεωφόρο Συγγρού.
Χρήστος Κράγιας
