Αποχή ή απόχη;;
Οι κάλπες έκλεισαν και περιμένουμε με αγωνία (;;) τα αποτελέσματα. Το μόνον σίγουρο είναι η αποχή πού κατέχει ολοένα και μεγαλύτερο ποσοστό. Υπενθυμίζω το 2019 στο 42,2% και το 2023 στο 46,8%. Εντυπωσιακά ποσοστά πού όμως πρέπει να μας βάλουν σε σκέψεις.

Τα εκλογικά αποτελέσματα, έργο και ευθύνη τού υπουργείου Εσωτερικών στο παρελθόν, προκύπτουν από επεξεργασία τής singular logic(εβραϊκών συμφερόντων), πού με το λογισμικό της μία ώρα μετά το κλείσιμο τής κάλπης δίνει *αξιόπιστα* νούμερα. Και αν πρόκειται για ένα μικρό χωριό το προσπερνάνε, όμως για τα μεγάλα αστικά κέντρα εγείρονται ερωτήματα. Ερωτήματα και για την αποχή πού εμφανίζουν.

Οι υποψίες ότι οι αριθμοί πού δίδονται δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα μεγαλώνουν στις τάξεις των πολιτών. Εύλογα απορούν και αναρωτιούνται για τα ποσοστά πού δίδονται στα κόμματα και ιδίως στην αποχή. Και είναι το κρίσιμο σημείο πού μπορεί να ανατρέψει τα πάντα στο πολιτικό σύστημα. Μάθετε, φίλοι μου, ότι η αποχή στις τελευταίες εκλογές ανήλθε πέραν τού 63%, κοντά στο 68%. Και εδώ θα εστιάσουμε.

Πολλοί και διάφοροι οι λόγοι πού οι Έλληνες απέχουν των εκλογικών διαδικασιών. Κυρίως όμως διότι έχουν κατανοήσει την κομματική συμπαιγνία για την εναλλαγή στην εξουσία και την συγκατοίκηση στην βουλή. Απηυδισμένοι από την πολιτική αθλιότητα και τα ψευδή, την καταφανεστατη διαπλοκή συμφερόντων, την διαφθορά σε όλους τους κρατικούς μηχανισμούς, τον νεποτισμό και την ιδιαίτερη ευνοϊκή μεταχείριση των ημετέρων, απομακρύνονται συνειδητά από την ψηφοφορία. Εδώ όμως παραμονεύει ο κίνδυνος έξαρσης των πολιτικών παρανομιών αφού δεν υπάρχει αντίδραση.

Αίφνης εμφανίζεται μικρή ομάδα πολιτών, πέραν κομματικών κριτηρίων και προτιμήσεων, πού αναφέρεται στην αποχή με ένα σύνθημα: Αποχή χωρίς Ανοχή. Εκ πρώτης όψεως φαίνεται να υποστηρίζει την αποχή. Όμως με την δεύτερη ανάγνωση και κυρίως τής μακροσκελούς Ιδρυτικής Διακήρυξης, ο πολίτης αντιλαμβάνεται την σημασία τού εγχειρήματος και την καίρια χρονική εμφάνιση. Η πρωτοβουλία εξαιρετική και οι αναφορές στο τι και γιατί απέχουμε με πρωτοφανή διορατικότητα. Και είναι πολλά τα θέματα στα οποία οφείλουμε να απέχουμε, ώστε η αποχή να αποβεί η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη και να κυβερνήσει την χώρα.

Η αποχή λειτούργησε στην Ελλάδα με τις ευλογίες των κομμάτων. Απομάκρυναν τους πολίτες από την πολιτική ζωή, τους κατέστησαν ομήρους ιδεολογιών και αφηγημάτων. Οι πολίτες σε κατάσταση stand by, ακροατές έργων και θεατές λόγων, χρεωμένοι σε μία καταχρεωμένη πατρίδα, χωρίς νέους αφού ξενιτεύτηκαν, με άρρωστο σύστημα υγείας, με ανύπαρκτη παιδεία και αμέτρητα δεινά, αγκάλιασαν θερμά το νέο κίνημα και ο αριθμός των ιδρυτικών μελών προοιωνίζει μία μεγαλειώδη συνέχεια.

Απέχουμε, δηλαδή ανατρέπουμε όλα αυτά πού μας καταδυναστεύουν, μας θλίβουν και απογοητεύουν, συνερχόμενοι μετά λόγου γνώσεως στην Αποχή χωρίς Ανοχή. Η ανοχή στο φαύλο πολιτικό κατεστημένο τελειώνει, η πολιτική απραξία σβήνει, οι Έλληνες αντιλαμβάνονται τα βρώμικα παιχνίδια εις βάρος τους, η αποχή γίνεται δύναμη πού ύπουλα τέθηκε σε ύπνωση.

Η αποχή δεν είναι πλέον το δίχτυ, η απόχη πού πιάνει τα ψαράκια.
Το 68% είναι η δεδηλωμένη βούληση των Ελλήνων για μία νέα λαμπρή πορεία.

Μενέλαος