Είναι παράξενο αλλά και αξιοσημείωτο πόσοι σωτήρες πέρασαν από το προσκήνιο τής πολιτικής ζωής. Αρχής γενομένης από την μεταπολίτευση, για οικονομία χώρου και χρόνου, πρωθυπουργοί και αρχηγοί κομμάτων έχουν μία αμφιλεγόμενη παρουσία. Η φήμη πού ακολουθεί τους τέως εξαρτάται και συντηρείται αποκλειστικά από τους κομματικούς οπαδούς, όπως συμβαίνει και με τους νυν πολιτικούς, ανεξαρτήτως θετικών ή αρνητικών αποτελεσμάτων πού επέφεραν. Και όλοι περιβάλλονται από ένα πέπλο, μία ωραιοποιημένη κατάσταση, πού τούς κατατάσσει στους σωτήρες τής πατρίδας.
Έτσι και σήμερα οι πολίτες βιώνουν αυτήν την πολυδιαφημισμένη από την συμπολίτευση σύγχρονη πορεία τού κράτους, με την αμέριστη συνεπικουρία των ΜΜΕ πού *ματσώνονται* αδρά. Όλοι γνωρίζουμε όμως από πρώτο χέρι τα χρόνια προβλήματα πού λιμνάζει η αντιμετώπιση τους και παραδόξως λύνονται σε προεκλογικές περιόδους ή εγκαίνια διεθνών εκθέσεων. Και καθρέφτης όλων αυτών είναι ο νυν πρωθυπουργός Μητσοτάκης μαζί με την υπουργική κουστωδία στην ΔΕΘ.
Στον αντίποδα είναι η αντιπολίτευση με μία πλειάδα αρχηγών κομμάτων πού βάλει μονίμως και κατά ριπάς κατά τής κυβέρνησης. Εμφανίζονται σαν να γνωρίζουν τα πάντα και κατέχουν την Λυδία λίθο πού αλλάζει καταστάσεις με μία κίνηση. Αυτοπροσδιορίζονται σαν σωτήρες κι αυτοί, σερβίροντας στους πεινασμένους οπαδούς αφηγήματα και ένδοξο μέλλον.
Και ο πολίτης πού βρίσκεται;; Οι πολιτικές συμπληγάδες χτυπούν θανάσιμα, τρομαγμένος κρύβεται στην σκιά, ψάχνει αλλά δεν βρίσκει απαντήσεις. Και ο λόγος είναι ότι τον τύλιξε η λήθη, χάθηκε στην ομίχλη τής πολιτικής ιδιοτέλειας, ξέχασε τον ορισμό τής λέξης *πολίτης*. Πάμε, λοιπόν, να την θυμηθούμε.
Πολίτης, Πόλις, Πολιτεία, Πολιτική, Πολιτισμός. Μια αλληλουχία πλήρης νοήματος. Πολίτης, το κύτταρο ολότητα, αρχή τής Δημιουργίας. Κι άλλα κύτταρα προκύπτουν, συν-έρχονται, πληθύνονται, με συνέπεια την εμφάνιση τής Πόλεως. Πολλές Πόλεις δε ομόνοα, σε συνεχή, αγαστή επαφή και συνεργασία παρουσιάζουν άλλη μία ολότητα, την Πολιτεία, η οποία χρήζει εύρυθμης λειτουργίας. Αποτέλεσμα η θέσπιση και σεβασμός σε Νόμους, Αρχές και Αξίες πού διέπουν σχέσεις, προτεραιότητες, ευθύνες, υποχρεώσεις.
Ούτως εμφανίζεται ένα σύστημα σε υγιείς βάσεις πού αποκαλείται Πολιτική για να διαχειριστεί αυτήν την ακολουθία. Και εξέλιξη αυτού τού φάσματος είναι ο Πολιτισμός, η ευγενική συνύπαρξη των μονάδων με στόχο και σκοπό την ανέλιξη τής νόησης, την επιβράβευση τής ανθρώπινης φυσιολογίας, την πέραν ορίων πνευματική ανάπτυξη, τις πανανθρώπινες ιδέες.
Σαφώς διακρίνουμε την σημασία τού πολίτη. Είναι αυτός ο παράγοντας πού εκκινεί τις διαδικασίες για μία αενάως ανελισσόμενη πορεία. Και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα τής παραποιημένης σήμερα έννοιας τής πολιτικής και των πέριξ αυτής περιφερόμενων πολιτικών συστημάτων, κομμάτων και πολιτικού προσωπικού, πού διεκδικούν και καρπώνονται την δύναμη τού πολίτη. Αριστοτεχνικά αποκοίμισαν τους ανθρώπους, καταχράστηκαν την ύπαρξη τους, καταπάτησαν και διαστρέβλωσαν το Δίκαιον, προβάλλονται αυτάρεσκα σαν σωτήρες.
Αγαπητέ αναγνώστη βλέπεις ότι υπάρχουν πράγματα πού σκοπίμως και δολίως στα αποκρύπτουν. Αντιλαμβάνεσαι ότι ΕΣΥ είσαι η κινητήριος δύναμη, ο απόλυτος κυρίαρχος και ρυθμιστής τής πολιτικής ζωής τού τόπου. Και για να ανακτήσεις όλες τις ιδιότητες τού πολίτη, το τρέχον πολιτικό κατεστημένο πρέπει να παύσει να υπάρχει. Τις προϋποθέσεις δε πού αναζητάς προσφέρει η ΕΛΛΉΝΩΝ ΣΥΝΈΛΕΥΣΙΣ και οι ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ πού σε καλούν να πυκνώσεις τις τάξεις τής εθνικής αφύπνισης.
Σωτήρες ουδέποτε υπήρξαν, ολετήρες τού Έθνους πολλοί.
Καλείσαι τώρα να πάρεις το μέλλον στα χέρια σου.
Μενέλαος
