Για όσους ασχολούνται με την αριθμολογία, ο συγκεκριμένος αριθμός έχει ιδιαίτερη σημασία. Σε πολλές περιπτώσεις άνθρωποι και επιχειρήσεις αποφεύγουν την χρήση του. Ιερός αριθμός για κάποιους, γρουσούζικος για άλλους (Παρασκευή και 13) και για τους κυνηγούς τής τύχης ποθητός (Προ-Πο). Όπως και να ‘χει το πράγμα, δεισιδαιμονίες, προλήψεις και άλλα σχετικά, έχουν αρχή το 13.
Λίαν προσφάτως το 13 έκανε μία θορυβώδη είσοδο στην ζωή των Ελλήνων. Ψηφίστηκε με άνετη πλειοψηφία η θεσμοθέτηση τής 13ωρης εργασίας. Αφού προετοιμάστηκε το έδαφος με ένα μασάζ των πολιτών από την κυβέρνηση, την χλιαρή αντίδραση τής αντιπολίτευσης και την συνέργεια των ΜΜΕ, τώρα η Ελλάδα πρωτοπορεί παγκοσμίως. Οι διεθνείς αντιδράσεις πολλές και απαξιωτικές για αυτήν την κατάληξη.
Η αρμόδια Υπουργός κα..Κεραμέως υπεραμύνεται και εκθειάζει το έργο της. Με αίολες και αστείες δικαιολογίες παραπληροφορεί την κοινωνία για την αποτελεσματικότητα και τα οφέλη πού θα προσφέρει στους εργαζόμενους, αποφεύγει όμως να αναφέρει την επανεμφάνιση εν έτι 2025 τού εργασιακού μεσαίωνα.
Αναλογικά με τα κράτη- μέλη τής Ε.Ε., άλλα πού είναι εκτός και τα ισχύοντα παγκοσμίως, ο Έλλην εργαζόμενος πού για χρόνια βρίσκεται στην εργασιακή μέγγενη, δέχεται νέα πυρά. Το εργασιακό καθεστώς στην χώρα μας πέρασε και περνά από συμπληγάδες. Συνεχείς αποτυχημένες επεμβάσεις τού αρμόδιου υπουργείου, αλλαγές επί αλλαγών και τελείως ανόητες επιλογές, το μόνο αποτέλεσμα πού επέφεραν, ήταν να προκύπτουν νέες και δυσμενείς εξελίξεις στην αγορά εργασίας. Και ενώ το 8ωρο αποτελεί θέσφατο και χώρος αναλλοίωτος πλανητικά, οι φωστήρες των ελληνικών κυβερνήσεων πρωτοτυπούν αρνητικά.
Για την ιστορία, η καταχρηστική υπερωριακή εργασία ξεσήκωσε τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο τον Μάιο 1886. Αυτή ήταν η αρχή αγώνων για ανθρώπινες συνθήκες εργασίας πού παρείχαν την ανάπαυση και βελτίωση τού βίου των εργαζομένων. Οι αγώνες συνεχίστηκαν βέβαια και το 8ωρο έγινε τελικά κτήμα τής κοινωνίας. Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις πρώτες χώρες πού υπέγραψαν και δεσμεύτηκε για την εφαρμογή το 1919. Έκτοτε κύλησε πολύ νερό στον μύλο των εργασιακών σχέσεων και τα τελευταία χρόνια τής οικονομικής καταβύθισης τής χώρας, εμφανίζεται η 4ωρη εργασία, μόνον πού απετέλεσε αιτία και αφορμή για επιπλέον απλήρωτη εργασία. Θεωρώ ότι η πλειοψηφία αντιλαμβάνεται τι εννοώ.
Το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο(συμπολίτευση-αντιπολίτευση) εν αγαστή συνεργασία ευρισκόμενο, παρά τις κομματικές κορώνες, σιωπηρά υποστήριξε την απλήρωτη υπερωρία, θετικά δέχθηκε το 4ωρο και σήμερα η αντιανθρώπινη, ανθελληνική κυβέρνηση Μητσοτάκη ανατρέπει τα κεκτημένα, συνεπικουρούμενη με αντιπολιτευτικούς ψιθύρους. Ζούμε, αγαπητοί μου, ένα εργασιακό πραξικόπημα. Η κοινωνία βάλλεται βάναυσα και το μεγαλύτερο πλήγμα δέχεται η ελληνική οικογένεια, πράγμα πού πρέπει πρωτίστως να δώσουμε την μέγιστη προσοχή.
Στο δυσοίωνο εργασιακό πλέγμα, πού αυταρχικά επιβάλλεται, η ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ είναι ο μοναδικός Πολιτικός Φορέας πού υπεύθυνα παίρνει θέση και καταγγέλλει τις κυβερνητικές αλχημείες εις βάρος των πολιτών.
Η εργασία είναι δικαίωμα και ουδείς δύναται να υποβιβάζει τους πολίτες σε επίπεδο δουλείας και εξάρτησης. Προσοχή, λοιπόν και μακριά από κυβερνητικές πλάνες υποσχέσεις για αναβάθμιση των εργασιακών συνθηκών και ευημερίας τού συνόλου.
Μενέλαος
