Η κρατική χρηματοδότηση ξένης κινηματογραφικής παραγωγής για την Οδύσσεια ανοίγει νέα σύγκρουση γύρω από τα όρια της τέχνης, την ιστορική αλήθεια και την ευθύνη του Υπουργείου Πολιτισμού απέναντι στην ελληνική κληρονομιά.
Σίγουρα λεφτά υπάρχουν και μάλιστα σε πολλές μορφές. Άπειρες επίσης είναι και οι χρήσεις τους και δις οι χρήστες, δλδ εμείς οι πολίτες σ’ όλον τον κόσμο. Χρήση δε κάνουν και οι κυβερνήσεις υπέρ διαφόρων σκοπών και λόγων. Ένας εκ αυτών είναι και η διάθεση χρηματικών ποσών για τον πολιτισμό.
Η ελληνική κυβέρνηση δια τού ΥΠΠΟ κάνει χρήση ενός ποσού από τον προϋπολογισμό για πολιτισμικούς σκοπούς, π.χ. ανασκαφές, αρχαιολογικές εργασίες για την επαναφορά στην επιφάνεια προγονικών ναών, αγαλμάτων ή και ολόκληρων οικισμών. Αναστηλώσεις, συντηρήσεις πού προκαλούν με τα αποτελέσματα παγκόσμιο θαυμασμό. Βλέπετε, φίλοι μου, η ελληνική ιστορία από βάθους χιλιετιών είναι η σημαντικότερη και πάντα συνυφασμένη με το σήμερα.
Σ’ αυτήν την ζωντανή ιστορία αναφέρονται πολλά ονόματα ανδρών-ηρώων πού προκάλεσαν το ενδιαφέρον τού κινηματογραφικού συστήματος. Και κατ’ επανάληψη είδαμε ταινίες για τον Τρωικό πόλεμο, τον Μέγα Αλέξανδρο και άλλα ιστορικά γεγονότα τού Ελληνικού κόσμου. Πρόσφατα, λοιπόν, ξεκίνησαν στην Ελλάδα γυρίσματα μέρους ταινίας πού αναφέρεται στο Οδυσσέα και τους λοιπούς χαρακτήρες τής εποχής του. Διαφημίστηκε δε πάρα πολύ αυτή η επιλογή τού τόπου των γυρισμάτων, όπως και η ανάδειξη τής χώρας για εμπορικούς κινηματογραφικούς σκοπούς.
Η παραγωγή τής ταινίας ζήτησε οικονομική ενίσχυση από την ελληνική κυβέρνηση περί τα 12 μύρια ευρώ για να ολοκληρώσει τα γυρίσματα και τελικά έλαβε 6,5 μύρια. Ίσως κάποιος να δικαιολογήσει την οικονομική συνεισφορά τού ελληνικού κράτους, αφού θα αναδυθεί ένα μεγάλο τμήμα τής αρχαίας ιστορίας πού θα προκαλέσει στους θεατές τού εξωτερικού την πρόθεση να επισκεφτούν την χώρα μας και κατ’ επέκταση οικονομικά οφέλη από τον τουρισμό. Και ας πούμε μέχρι εδώ καλά.
Όμως στην πορεία το σενάριο προκαλεί σεισμό, εγκεφαλικά επεισόδια, όταν αναφέρεται στην ωραία Ελένη πού την υποδύεται μία μαύρη ηθοποιός. Και τώρα αρχίζουν τα δύσκολα, απαιτούνται καθαρές εξηγήσεις. Πρόκειται για κατάπτυστης παραχάραξης τής ιστορίας. Οι παράγοντες τής ταινίας καταπατούν και χλευάζουν την αλήθεια των ιστορικών γεγονότων και θέλουν να μας πουν ότι η μαύρη φυλή κατοικούσε πριν χιλιάδες χρόνια στην Ελλάδα. Και αυτό μου θυμίζει δημογραφικές έρευνες πού επιμένουν ότι η Αφρική ήταν το λίκνο τής ανθρωπότητας (;;).
Η χυδαία και προσβλητική επιλογή τής μαύρης ηθοποιού στον ρόλο τής ωραίας Ελένης δεν είναι η μοναδική όταν υπάρχουν υποβολιμαίες αναφορές και υπονοούμενα όσον αφορά τις σχέσεις Αχιλλέως- Πατρόκλου, Μ. Αλεξάνδρου- Ηφαιστίωνα. Υπό το πρόσχημα τής τέχνης και τού ελευθέρου λόγου τού καλλιτέχνη, παραβιάζεται βάναυσα η ιστορία και η αλήθεια. Πραξικοπηματικά ο οιοσδήποτε πού ναρκισσιστικά θεωρεί τον εαυτόν του σπουδαίο, ενώ γνωρίζει την ανυπαρξία του, με αδικαιολόγητο τρόπο, με ψεύδος και υποκρισία επιχειρεί για εντυπωσιασμό να επιβάλει νέες φόρμες.
Αλλά πάλιν θα κάνω τον δικηγόρο τού διαβόλου και θα δεχθώ ότι η τέχνη είναι ελεύθερη και ο κινηματογράφος επίσης. Όμως οφείλω να σταθώ στην χρηματοδότηση των 6,5 μυρίων ευρώ από το ελληνικό κράτος. Ο Νόλαν πήρε το παραδάκι και μας υβρίζει. Μάγκας, την δουλειά του κάνει. Το υπουργείο πολιτισμού τι κάνει;; Ακόμη δεν πήρε χαμπάρι τι ετοιμάζεται και τι θα δούμε στις οθόνες;; Ασχολήθηκε εκ τού σύνεγγυς με τα γυρίσματα, το σενάριο, τους ηθοποιούς πού θα υποδυθούν τα ιστορικά πρόσωπα;;. Από την αφωνία πού τηρείται μέχρι σήμερα, φαίνεται ότι η αρμόδια υπουργός μετά τής βοηθού της, μάλλον σε αφασία βρίσκεται. Ουδεμία αντίδραση, ουδεμία παρέμβαση, ουδεμία απαίτηση ανατροπής τού ανιστόρητου σεναρίου και αντικατάστασης τής μαύρης πρωταγωνίστριας. Και γιατί όχι, να ζητήσει επιτακτικά την επιστροφή των 6,5 μυρίων αν η παραγωγή επιμένει.
Αυτό όμως πού κατ’ εμέ μένει, το ζουμί τής υπόθεσης δλδ, είναι ότι η ελληνική ιστορία είναι πόλος για οικονομικές επενδύσεις και οφέλη ξένων παραγόντων, αλλά και ενοχλεί αφόρητα τους δυτικούς υπανθρώπους.
Μενέλαος
