Ώρα 19.00 οι κάλπες κλείνουν και 20.00 η singular logic δίνει τα πρώτα αξιόπιστα (;;) αποτελέσματα. Ο μαραθώνιος τής πληροφόρησης συνεχίζεται και οι παντός είδους ειδικοί δίνουν στις τηλεοπτικές οθόνες την δική τους εξήγηση και ανάλυση για τους αδηφάγους πολίτες. Και 21.00 φαίνεται καθαρά πλέον το πλειοψηφών κόμμα, αλλά το παράδοξο είναι ότι όλοι επιμένουν να εμφανίζονται σαν νικητές.
Ανάμεσα στα αποτελέσματα αναφέρεται ενίοτε και η αποχή πού θεωρείται κάτι το φυσιολογικό. Τις δε επόμενες ημέρες το ενδιαφέρον κινείται στους λόγους πού κάποιο κόμμα προτιμήθηκε και γιατί τα υπόλοιπα κόμματα πήραν ο, τι ποσοστό πήραν. Η αποχή κατατάσσεται στα ελάσσονα θέματα και οι περί αυτής συζητήσεις στερούνται υψηλού ενδιαφέροντος. Στις δύο τελευταίες εκλογές η singular logic. έδωσε ποσοστό για την αποχή το 2019 43% και το 2023 48%. Σχηματίστηκε, λοιπόν, κυβέρνηση πλειοψηφίας, η αντιπολίτευση δείχνει ευχαριστημένη, όλοι δηλώνουν ότι *σηκώνουν μανίκια* και η αποχή περνά στην λήθη. Ουδείς πλέον εκλογολόγος ασχολείται με το ποσοστό τής αποχής και την σημασία της στο πολιτικό γίγνεσθαι. Και βέβαια ουδείς αναφέρει ότι στις τελευταίες εκλογές η πραγματική αποχή αναδείχθηκε πρώτη δύναμη αγγίζοντας το 68%.
Όσον και αν φαίνεται παράξενο, όσον και αν φαντάζει στην πλειοψηφία των πολιτών ως υπερβολή, η αλήθεια πού επιμελώς αποκρύπτεται, ήρθε η ώρα να αποκαλυφθεί. Ναι, αγαπητοί μου, η δόλια κάλυψη τού ποσοστού τής αποχής δείχνει τα προμελετημένα εκλογικά αποτελέσματα τού αλγόριθμου τής singulat logic. Το πολιτικό φάσμα γνωρίζει τις διαδικασίες, γνωρίζει τα αποτελέσματα εκ των προτέρων και το όλον κλίμα από την προεκλογική περίοδο μέχρι την έναρξη εργασιών τής νέας βουλής είναι μία αριστοτεχνικά σκηνοθετημένη παράσταση.
Εστιάζουμε στην αποχή και στα ερωτήματα πού απαιτούν απαντήσεις γι’αυτό το εκλογικό φαινόμενο τού 68%. Γιατί απέχουν οι πολίτες;; Με λογική, ψυχραιμία και απαγκίστρωση από κομματικές ιδεολογίες, εύκολα εντοπίζουμε λόγους και αιτίες. Μικρό ποσοστό βρίσκεται μακριά από τον τόπο πού ψηφίζει, μικρό σε νοσοκομείο, μικρό σε εργασία. Οι υπόλοιποι;;
Οι υπόλοιποι απέχουν συνειδητά αφού απορρίπτουν αναφανδόν το φαύλο πολιτικό κατεστημένο. Είναι αυτοί πού απηύδησαν από τα ψεύδη, διαφθορά, διαπλοκή ημετέρων, τα κατά συρροήν σκάνδαλα. Είναι αυτοί πού δεν βγάζουν τον μήνα, αυτοί πού το ραντεβού στο νοσοκομείο φθάνει μήνες και χρόνια, αυτοί πού δεν βλέπουν τα παιδιά τους αφού μετανάστευσαν. Αυτοί πού πληρώνουν άδικους φόρους, αυτοί πού με αγανάκτηση και λύπη βλέπουν 724 σχολεία να μην ανοίγουν φέτος διότι τα πρωτάκια είναι 44000 λιγότερα. Αυτοί πού απορούν για τις παροχές στους λαθρομετανάστες πού κατακλύζουν την χώρα μας, για τον αφοπλισμό των νησιών, για τις συνεχείς διπλωματικές ήττες, το φοβικό σύνδρομο με την Τουρκία. Βλέπουν οι πολίτες την απαξίωση τού πρωτογενούς τομέα, την καταστροφή τού περιβάλλοντος (πυρκαγιές, φωτοβολταϊκά, ανεμογεννήτριες), τον μαρασμό τού ελεύθερου επιχειρηματία και τού εμπορίου, την γιγάντωση των οικονομικών κολοσσών τής ολιγαρχίας, τις τιμές των αγαθών, το κόστος τής ενέργειας. Και απέχουν θεωρούντες ότι έτσι ουδεμίαν σχέση έχουν με αυτήν την πολιτική.
Εδώ, φίλοι μου, εντοπίζεται η μεγάλη πλάνη, το ολίσθημα των απεχόντων, διότι ουσιαστικά συμμετέχουν άμεσα και επηρεάζουν ενεργά στον μέγιστο βαθμό τα εκλογικά αποτελέσματα και την πολιτική ζωή. Η αποχή τους πού είναι πλειοψηφία, δίνει δύναμη και ευκαιρία στην μειοψηφία να κυβερνήσει.
Ήδη ένα μέρος πολιτών αντιλήφθηκε την παγίδα πού έστησαν τα κόμματα και προχωρά στην ανάδειξη τού κινήματος *Αποχή χωρίς ανοχή*. Η πρώτη εντύπωση ίσως είναι η υποστήριξη τής αποχής. Η ανάγνωση όμως τής ιδρυτικής διακήρυξης αποσαφηνίζει πλήρως το πραγματικό νόημα και την κεντρική ιδέα τού κινήματος. Δεν ΑΠΕΧΟΥΜΕ από τις εκλογές. Απέχουμε από όλα αυτά πού μας ταλανίζουν, μας προσβάλουν. Απέχουμε από το εγκληματικό πολιτικό κατεστημένο.
Ουδεμία ανοχή πλέον σε καταναγκαστικούς νόμους, ουδεμία ανοχή στον περιορισμό των ελευθεριών, ουδεμία ανοχή στην καταπάτηση τού ΔΙΚΑΙΟΥ, ουδεμία ανοχή στην κατ’ ευφημισμό δημοκρατία, ουδεμία ανοχή σε πρακτικές πού βάλλουν κατά τής ανθρώπινης φυσιολογίας. Αυτό είναι εν ολίγοις το κίνημα *Αποχή χωρίς Ανοχή*. Μία σπουδαία ιδέα, μία σπουδαία σύλληψη για μία πατρίδα ελεύθερη με ελεύθερους πολίτες.
Τέρμα η κοροϊδία, δεν την ανεχόμαστε πλέον, απέχουμε από την βρώμα και δυσωδία. Το νέο κίνημα μας περιμένει, επιτακτική ανάγκη η αποχή, η πρώτη πολιτική δύναμη, να κυβερνήσει την χώρα. Αυτά πού μουρμουρίζουμε και κρατάμε μέσα μας, καιρός να γίνουν μία δυνατή, καταλυτική φωνή.
Μενέλαος
