Νετανιάχου προς Ιρανούς: Ορθώστε ανάστημα έναντι στο καταπιεστικό καθεστώς. Γνωρίζουμε, άραγε, για την ιστορία τού Ιράν;; Για την αλήθεια, από τίποτα έως καθόλου. Πάμε στο παρόν. Για τους πολίτες τής Δύσης είναι ένα σημαντικό σε έκταση κράτος τής Μ. Ανατολής με πλούσιους ενεργειακούς πόρους (πετρέλαιο, φ.α), σε γεωγραφική θέση για τον έλεγχο θαλάσσιων οδών και κυβερνάται από ένα θεοκρατικό πολιτικό καθεστώς. Εδώ οι μουσουλμάνοι επιβάλλουν τον δικό τους τρόπο ζωής, σύμφωνα με το κοράνι. Περιληπτικά το Ιράν είναι ένα μεγάλο εμπόδιο για τις επιδιώξεις τής Δύσης.

Το Ισραήλ δυτικότερα και μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, μικρότερο σε έκταση αλλά με ισχυρότατες διασυνδέσεις και επιρροές διεθνώς, αποτελεί τον ταραξία τής περιοχής και είναι ορκισμένος εχθρός των Ιρανών. Το πολιτικό του σύστημα αν και φαίνεται ως δημοκρατικό, βασίζεται στα θρησκευτικά του βιβλία, άρα πρόκειται κι εδώ για ένα θεοκρατικό καθεστώς. Θα έλεγε κανείς ότι έχουμε την σύγκρουση δύο θρησκευτικών κόσμων. Και επειδή οι θρησκείες καλύπτουν με πέπλο σκότους την νόηση, κυριαρχεί ο θάνατος.

Τα δύο κράτη έχουν αναπτύξει σε τρομακτικό βαθμό τις πολεμικές τους μηχανές και τώρα δοκιμάζουν επί αθώων αμάχων την αποτελεσματικότητα τους. Συγχρόνως δε, προσπαθούν δια τής προπαγάνδας να επηρεάσουν τους πληθυσμούς, ώστε η αιματοχυσία να υποβαθμιστεί έναντι πλαστών ιδεών και αφηγημάτων. Το ιρανικό καθεστώς ουδόλως επιθυμεί την ενίσχυση τής εσωτερικής αντιπολίτευσης και το Ισραήλ καταπνίγει την αντίθεση των πολιτών του στην διαχείριση τής Γάζας. Βλέπουμε, λοιπόν, πέραν των πολεμικών επιχειρήσεων και έναν πόλεμο εμπρηστικών δηλώσεων, πού το μόνον πού καταφέρνουν είναι να χάνονται ανθρώπινες ζωές, να καταστρέφονται υποδομές.

Πιστεύουμε ή υποθέτουμε ότι οι κυβερνήσεις είναι αποτέλεσμα επιλογής των λαών και ότι άμεσα και αυτεπάγγελτα μεταβιβάζονται σ’ αυτές όλες οι μορφές εξουσίας και η δύναμη να πράττουν άνευ λογοδοσίας και ελέγχου. Αγνοούμε όμως ότι, κατ’ ομολογία πρακτόρων τής CIA, στα περισσότερα κράτη στήνονται εκλογικά αποτελέσματα, αντίθετα με την βούληση των πολιτών. Και εδώ εντοπίζεται η αντιστοιχία στην αλληλεπίδραση πολιτών και κρατικής εξουσίας. Η οποία κρατική εξουσία, με το ένδυμα τής Δημοκρατίας, ενεργεί καταπιεστικά, είτε με θεοκρατικές θρησκευτικές θεωρίες, είτε με δικτατορικές πολιτικές πρακτικές. Επομένως το συμπέρασμα πού εξάγεται είναι η απαξίωση τής ζωής των πολιτών, για χάριν πολιτικών, διεθνιστικών επιδιώξεων κύκλων τού θανάτου.

Καταλήγουμε, φίλοι μου, ότι το ζητούμενο είναι η αμοιβαιότητα των σχέσεων μεταξύ πολιτών και Πολιτείας. Αυτή η σχέση πρέπει να είναι υγιής με ανθρωποκεντρικό σημείο προσανατολισμού. Οι άνθρωποι, οι πολίτες κάθε κράτους, σαφώς και διαθέτουν την τάση δημιουργίας και προκοπής. Είναι κοινό όραμα τού παγκόσμιου πληθυσμού οπουδήποτε στον πλανήτη, οι κυβερνήσεις να δείχνουν το ίδιο ενδιαφέρον. Όμως ο διαχωρισμός σε μικρά και μεγάλα κράτη, η διαφορά στην στρατιωτική δύναμη και η οικονομική υπεροχή, προκαλούν τον φόβο και το άδικο. Δυστυχώς το βιώνουμε στους καιρούς μας, έχει καλλιεργηθεί επιτηδείως από εχθρούς τού ανθρώπου και το άνισο καθίσταται η πηγή τού κακού. Και άπαξ έγινε η αρχή, οι αλυσιδωτές αντιδράσεις πού επέρχονται, επιδεινώνουν την ασφάλεια στον πλανήτη.

Τώρα δε, εμφανίζονται μεγαλοπρεπώς οι θέσεις τής ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ για τις ανθρώπινες σχέσεις, τις κυβερνήσεις και το διεθνές γίγνεσθαι. Τώρα αποκτούν νόημα και γίνονται κτήμα των πολιτών οι όροι ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΊΑ, ΙΣΟΔΥΝΑΜΊΑ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΆ.

Ο πλανήτης, οι άνθρωποι το απαιτούν.

Μενέλαος