Σίγουρα δεν γνωρίζουμε ότι υπάρχουν ακόμα στην Ελλάδα γηγενείς φυλές ζώων από αρχαιοτάτων χρόνων. Ένας αξιέπαινος άνθρωπος κάπου στην Καλαμπάκα συντηρεί τεράστια φάρμα με τα παλιά βοοειδή, μαύρους χοίρους και άλογα, με μεγάλη προσπάθεια να επιζήσουν, αφού οι νέες φυλές ζώων μετά από μεταλλάξεις και γεννητικά πειράματα τείνουν η μάλλον επικρατούν με μεγαλύτερες αποδόσεις ζωικών προϊόντων. Επίσης στην Άνω Πορόια Σερρών ένας συμπατριώτης μας κατέχει αγέλη αλόγων, άνω των χιλίων, τής αρχαίας φυλής τής Πίνδου. Αυτά ήταν και τα άλογα τού Μ. Αλεξάνδρου. Και σ’ αυτές τις αρχαίες φυλές εμπίπτουν και τα πρόβατα ρουμλουκιού.

Δεν κάνω μάθημα ζωολογίας, φίλοι μου, αλλά θεώρησα ότι αυτή η εισαγωγή θα μας βοηθήσει να αντιληφθούμε το δράμα τού κτηνοτρόφου από το Μικρό Μοναστήρι Θεσσαλονίκης. Δεν υπάρχει Έλληνας, νομίζω, πού να μην συγκινήθηκε από το πρόσφατο χτύπημα σ’ αυτόν τον γηραιό τσοπάνη. Ένας αγωνιστής τής υπαίθρου, ένας σκληρά εργαζόμενος πολίτης πού με τους κόπους του μας προσφέρει τροφή, βρέθηκε στην ΜΕΘ. Κατείχε και συντηρούσε κοπάδι συγκεκριμένης εντόπιας φυλής. Τα πρόσεχε με αγάπη, ήταν η ψυχή του, τα κρατούσε υγιή, τα φύλαγε από λύκους, αλλά ήρθαν κάποιοι άλλοι λύκοι και τσακάλια για να τα θανατώσουν λόγω τής ευλογιάς. Και μαζί με τα ζώα πεθαίνει κι αυτός ο άνθρωπος. Είπε λίγα λόγια, αλλά με ένα τεράστιο βάθος και σημασία.

Ίσως κάποια μερίδα των πολιτών να είδε το θέμα ελαφρά, επιδερμικά, μετά ή άνευ σχολίων. Ίσως κάποια μερίδα των πολιτών ουδόλως να ενδιαφέρεται πώς παράγονται αυτά πού έχει στο τραπέζι και πώς διαβιούν οι παραγωγοί, αγρότες και κτηνοτρόφοι. Ίσως κάποια μερίδα των πολιτών να έχει την οικονομική άνεση για άλλους τρόπους απόλαυσης τής τροφής, αδιαφορώντας για την ποιότητα. Ίσως κάποια μερίδα των πολιτών να αγνοεί ότι μετά από αυτόν τον κτηνοτρόφο πού καταστράφηκε, έρχεται και η δική της σειρά να κλείσει το μαγαζάκι της. Τσοπάνης δίχως πρόβατα δηλαδή.

Διάγουμε μία εποχή παράνοιας. Κυβερνήσεις ήρθαν, έφυγαν, αλλά η Ελλάς ουδεμία προκοπή βλέπει. Και σήμερα μία κυβέρνηση με ήδη 6ετη θητεία και βλέψεις για νέα 4ετια, βάλλει κατά ριπάς εναντίον των πολιτών. Η απαρίθμηση των εχθρικών κατά τής Δημοκρατίας και τής Πατρίδας επεμβάσεων είναι μακροσκελέστατη. Όμως υπάρχουν πολλές περιπτώσεις πού είναι αδύνατον να αποσιωποιηθούν, να τις παραβλέψουμε, αφού το αποτύπωμα πού άφησαν παραμένει ανεξίτηλο. Τα σκάνδαλα σωρηδόν, αλληλοδιαδεχόμενα, μαρτυρούν την σήψη τού πολιτικού κατεστημένου. Πριν κλείσει μία πληγή, ανοίγει άλλη, οι πολίτες αποπροσανατολίζονται και η παρεούλα τής βουλής ψηφίζει αντιανθρώπινους νόμους. 

Εστιάζουμε στο τώρα, το σήμερα, με την πανελλαδική εξέγερση αγροτών και κτηνοτρόφων. Η αγανάκτηση εκτοξεύτηκε, τα πλήγματα κατά τού πρωτογενούς τομέα με ρυθμό πολυβόλου, οι εργάτες τής υπαίθρου καταχρεωμένοι και χωρίς την περιουσία τους. Και βέβαια χωρίς μέλλον για τα παιδιά τους. Κι εμείς;; Εμείς των άλλων επαγγελμάτων, εμείς πού δραστηριοποιούμεθα σε άλλα οικονομικά πεδία, εννοούμε αυτόν τον αγώνα, αναλογιζόμαστε μελλοντικές συνέπειες πού δυνητικά μπορεί να υποστούμε;; Η ερώτηση, αγαπητοί μου, δεν είναι ρητορική, αλλά βάσιμη και μάλλον με δυσμενή αναμενόμενα αποτελέσματα.

Η πολιτική της κυβέρνησης και δη η οικονομική, μας στέλνει στο απόσπασμα. Η Δαμόκλειος σπάθη επικρέμαται στα κεφάλια όλων μας και αυτοί πού νομίζουν ότι είναι απρόσβλητοι, είναι και οι πιο ευάλωτοι. Τα επαγγέλματα πού στηρίζουν την εθνική οικονομία βάλλονται ανηλεώς και οι μόνοι πού επιτέλους σήκωσαν κεφάλι είναι οι αγρότες και κτηνοτρόφοι.

Παραδίδουν μαθήματα ήθους και ζωής, πρέπει να προβληματιστούμε.

Ανάμεσα μας υπάρχουν κι αυτοί πού αγωνιούν για την πρόσβαση τους στους εορταστικούς προορισμούς. Η λίγη όμως ταλαιπωρία από τα μπλόκα δίνει και μία περιπετειώδη εμπειρία.

Μενέλαος