Με πρόχειρες εξαγγελίες και βαριές συνέπειες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης βάζει τη χώρα σε επικίνδυνη τροχιά.

Το είπε ο κ. Μητσοτάκης και μείναμε με το στόμα ανοιχτό. Ενέργεια στην Ελλάδα από πυρηνικούς σταθμούς!!! Επιτέλους ο καιρός ωρίμασε για να εισέλθει η πατρίδα μας στον κόσμο των πυρηνικών αντιδραστήρων και γιατί όχι στο μέλλον να εξελίξει και πολεμικό εξοπλισμό, δλδ πυρηνική βόμβα.

Κοιτάζω το ακροατήριο πού μένει εμβρόντητο και δεν γνωρίζω αν πρέπει να γελάσει ή να πάρει το σκουπόξυλο, αφού παλαιότερα ο κ. Μητσοτάκης επίσημα και με στόμφο δήλωνε ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να αποκτήσει πυρηνική ενέργεια. Και ή έκπληξη μεγαλώνει γνωρίζοντας ότι ο Πρωθυπουργός είναι υπέρμαχος τής πράσινης ανάπτυξης και των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ).

Αυτήν την απότομη στροφή οφείλουμε να την δούμε προσεκτικά και κατόπιν να την υπερασπιστούμε ή να την απορρίψουμε. Και, βέβαια, για να *δικάσουμε* κάποιον πρέπει να γνωρίζουμε επίσης καλά και τον συγκεκριμένο άνθρωπο, να μπορούμε να αισθανθούμε την αγωνία και τα οράματα του, όπως και να εισέλθουμε στον ψυχολογικό του κόσμο, αφού συγκεκριμένα αναφέρθηκε σε μικρό αντιδραστήρες, δλδ σε κάποιον αριθμό 2-3 ή και περισσότερους και όχι σε έναν ισχυρότερο.

Δεν είμαι ειδικός των πυρηνικών αντιδραστήρων για παραγωγή ενέργειας, αλλά όπως όλοι γνωρίζουμε, το ανάγλυφο, τα ύδατα και οι σεισμοί αποτελούν τους βασικούς παράγοντες λειτουργίας και ασφάλειας. Ακούγεται, λοιπόν, παράξενα αυτή η τοποθέτηση και μάλλον επιπόλαιη, αφού σεισμολογικά η χώρα μας βρίσκεται σε ζώνη πού χαρακτηρίζεται επικίνδυνη. Και με άγνωστο αριθμό αντιδραστήρων, κάθε λίγο και λιγάκι θα συναντούμε εγκαταστάσεις όπως και τα διόδια.

Ο κ. Μητσοτάκης συνεχώς μας εκπλήσσει τόσον σε θέματα εσωτερικού ενδιαφέροντος, όσον και στην εξωτερική πολιτική τής χώρας μας. Οι θέσεις και οι ρήσεις του προκαλούν αναταράξεις στην πολιτική ζωή, οικονομία, ασφάλεια τής χώρας, στις σχέσεις με τα άλλα κράτη τής Ευρώπης και τού πλανήτη. Πρωθυπουργός ων λαμβάνει αποφάσεις κατά το δοκούν και σύμφωνα με την λογική του, όπως και για να γίνει αρεστός σε κάποιους άλλους ξένους πολιτικούς. Θεωρεί την αφεντιά του *ηγέτη* και επιλέγει αυταρχικά σε ποιο στρατόπεδο θα ανήκει η πατρίδα μας.

Την μέχρι τώρα πορεία του, με παλινωδίες και πρόκληση αρνητικών θέσεων και σχολίων των πολιτών, θα μπορούσαμε να την δικαιολογήσουμε αφού στα πολλά καυτά θέματα πού διαδραματίζονται στο εσωτερικό, δηλώνει ότι *δεν γνώριζε*. Αυτό όμως πού το διατηρεί σαν άλλοθι, σημαίνει ότι οι υφιστάμενοι του υπουργοί και κομματικοί παρατρεχάμενοι, δεν τον ενημερώνουν δεόντως και το εκμεταλλεύεται ιδιοτελώς και επιτηδείως.

Ένας Πρωθυπουργός πού δεν γνώριζε για τα τρένα, τις υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τον χείμαρρο των σκανδάλων, πώς κυβερνά μία χώρα, δεν το γνωρίζει κανείς…

Απέναντι σε επιλογές που αγγίζουν την ασφάλεια και το μέλλον της χώρας, δεν υπάρχει χώρος για αδιαφορία. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να αφήνουμε την τύχη μας στα χέρια όσων αποφασίζουν χωρίς σχέδιο και λογοδοσία. Η ευθύνη περνά σε εμάς, να σταθούμε, να κρίνουμε και να μην επιτρέψουμε σε κανέναν να οδηγεί τη χώρα σε μια αργή και επικίνδυνη φθορά.

Μενέλαος